سورت مدثر — آیت 52

د مهمو کلمو معنا:

• صُحُفًا: کتابونه، لیکنې، قراطیس.
• مُنَشَّرَةً: خلاصې شوې، پرانیستې، هغه چې لوستل کېږي.

تفسیر:

دا آیت د هغو مشرکانو په اړه نازل شوی چې رسول الله ﷺ ته یې ویل: که غواړې مونږ ستا پیروي وکړو، نو باید زمونږ د هر یوه سر ته د الله له لوري یو خلاص شوی کتاب راشي چې پکې زمونږ لپاره د ستا د پیروي حکم وي. الله تعالی د دوی د دې خبرې په رد کې فرمایي: نه، حقیقت دا دی چې د دوی هر یو غواړي چې هغه ته یو خلاص شوی کتاب ورکړل شي، لکه څنګه چې تا ته نازل شوی دی. خو دا خبره یوازې د دوی د عناد او استکبار له امله ده، نه دا چې دوی ته دلیلونه کم دي یا حجتونه روښانه ندي. الله تعالی لا دمخه ډېر معجزې او روښانه دلیلونه وړاندې کړي دي، خو دوی یې له سره نه مني. د دوی دا غوښتنه یوازې د بهانې او د حق نه د تېښتې لپاره وه، ځکه دوی د آخرت نه وېرېږي او د بیا ژوندي کېدو او جزا تصدیق نه کوي.

فايدې:

1. د حق د منلو لپاره باید انسان په زړه کې د الله له وېرې او د آخرت له عقیدې برخمن وي؛ څوک چې له آخرت نه نه وېرېږي، هغه به تل د حق د منلو لپاره بهانې لټوي.
2. د دین په معاملو کې باید له دلیل او حجت سره قانع شي، نه د غیر معمولي غوښتنو سره؛ الله تعالی خپل رسولان د روښانه معجزو او دلیلونو سره لېږلي دي، او دا د هغه چا لپاره کافي دي چې زړه یې روغ وي.
3. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق د منلو لپاره باید له غرور او عناد څخه لاس واخلو، او په اخلاص سره د الله د پیغام منونکي واوسو، نه دا چې د بهانو په لټه کې واوسو.