Suurah Al-Muddaththir — Aayad 52

Macnaha Erayada:

• Ṣuḥufan: Waraaqo ama kutub.
• Munashsharatan: Kuwo la fidsaday oo la akhriyi karo.

Tafsiirka:

Markii ay mushrikiintu (gaalada Qureysh) ku yiraahdeen Nabiga ﷺ: "Haddaad rabto inaan ku raacno, waxaa noo soo dega waraaqo ama buugag ka soo baxa Allah oo fidsan oo mid kasta oo naga mid ah gacantiisa lagu dhigo, kuna yiraahdo inaan ku raacno," ayaa Allah Suubxaanahu watacaalaa ku caddeeyey inay been sheegeen, isagoo yidhi: "BAL YURIIDU KULLU IMRI-IN MINHUM AN YU'TAA ṢUḤUFAN MUNASHSHARAH" — "Hase yeeshee, wuxuu rabaa mid kasta oo ka mid ah in la siiyo waraaqo fidsan."

Maya, sababta ay u diiddan yihiin rumaynta ma aha inay jiraan caddaymo yar ama xujooyin daciif ah, ee waxay tahay madax-adayg iyo isla-weyni. Waxay doonayaan inay helaan mucjiso gaar ah oo ay dalbadeen, iyagoo og inay tahay wax aan suurtagal ahayn oo caado ka baxsan, si ay ugu cudurdaartaan diidmada. Haddaba, dhab ahaantii, iyagu ma rumaynayaan Aakhiro, mana ka cabsanayaan baaritaanka iyo abaalmarinta, sidaas darteed waxay ku madax adaygaan xaqa.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Dalbashada mucjisooyin aan loo baahnayn waxay muujinaysaa madax-adayg iyo doonid xaq ka leexasho, ma ahan doonid hanuun.
2. Caddaymaha xaqa waa kuwo dhammaystiran oo ku filan; cidda doonaysa hanuun waxay ku filan tahay Quraanka iyo Sunnada.
3. Iimaanka Aakhiro wuxuu ku xidhan yahay hanuunka; ciddii aan ka cabsanayn maalinta Qiyaame waxay ku sii socon doontaa gafafka iyo xumaha.
4. Naxariista Allah ayaa weyn, wuxuuna u soo dejiyey dadka kitaab dhammaystiran oo hanuun ku jiro, isagoon uga tagin cudurdaar qofna.