Surat Al-Muddassir — Ayat 52

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• صُحُفًا (suhufan): lembaran-lembaran utawa kertas-kertas.
• مُنَشَّرَةً (munasysyaratan): kang kabukak lan kasebar, supaya bisa diwaca dening kabeh wong.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake kahanane wong-wong musyrik kang padha ngeyel marang Nabi Muhammad ﷺ. Ora mung ora gelem percaya, malah saben wong saka wong-wong mau kepengin banget yen dheweke diwenehi lembaran-lembaran saka langit kang kabukak lan kasebar, kang isine kabar yen Muhammad iku pancen utusan saka Gusti Allah. Dheweke nganggep yen mung kanthi cara kaya ngono dheweke bakal gelem manut.

Padahal, sebabe dheweke ora gelem percaya dudu amarga kurang bukti utawa lemah alasan. Bukti-bukti wis cetha lan akeh, nanging atine dheweke kebak kesombongan lan sikap ngeyel. Dheweke uga ora wedi marang dina akhirat lan ora percaya anane tanggung jawab sawise urip ing donya iki. Dadi, panjaluke iku mung dalih supaya bisa nolak kanthi alasan kang katon apik.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang ngeyel ora gelem percaya iku kerep golek alasan, ora amarga kurang bukti, nanging amarga atine wis kebak sombong.
• Kita kudu ngerti yen iman iku dudu bab mung ndeleng tanda-tanda kang luar biasa, nanging bab mbukak ati lan gelem nampa bebener.
• Al-Qur'an iku bukti kang paling gedhe lan cukup kanggo wong kang gelem mikir lan nggoleki bebener.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora dadi wong kang ngeyel lan sombong, nanging dadi wong kang andhap asor lan gelem nampa pituduh saka Gusti Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga Al-Qur'an iku pituduh kang cetha lan gampang dimangerteni kanggo wong kang gelem mbukak atine.