Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 52

Сүзләрнең мәгънәләре:

• صحفًا — китаплар, язмалар, битләр.
• منشّرة — ачылган, җәелгән, укырлык итеп таратылган.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөшрикләрнең хәлен сөйли. Алар Пәйгамбәргә (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) әйттеләр: "Әгәр без сиңа иярсәк, һәрберебезнең башы өстендә Аллаһыдан безгә ачык китап килсен, син — Аның рәсүлесең дип язылган булсын". Алар болай дип әйттеләр: "Безгә һәрберебезгә ачылган китап иңсен, ул китапта безгә сиңа иярергә кушылган булсын". Ләкин бу аларның ихлас эзләнүләре түгел иде, ә тик мәсхәрә һәм үҗәтлек иде. Аларга Аллаһының рәсүле килгән иде, могҗизалар күрсәтелде, ләкин алар һаман да бәһанә эзләделәр. Аларның чын сәбәбе — хакны кабул итмәү, тәкәбберлек һәм ахирәткә ышанмау иде. Әгәр алар чыннан да хакны эзләсәләр, аларга инде килгән дәлилләр җитәрлек иде. Ләкин аларның күңелләрендә иман юк иде, шуңа күрә алар һәрвакыт яңа могҗизалар таләп иттеләр, ә могҗиза килгәч тә, башкасын сорадылар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше хакны кабул итәр өчен ихлас ният һәм чын күңелдән эзләнү кирәк. Әгәр кеше үҗәтлек һәм тәкәбберлек белән генә яшәсә, аңа һәрвакыт яңа дәлилләр кирәк булачак, һәм ул беркайчан да канәгать булмаячак.
• Аллаһы Тәгалә кешеләргә үз рәсүлләрен һәм китапларын җибәреп, тулы дәлилләр биргән. Кешегә тик ихлас күңелдән кабул итү генә кала.
• Могҗизалар таләп итүнең үзе генә дә иман китерми; иман — күңелнең ихласлыгыннан һәм Аллаһыга буйсынудан килә.
• Мөселман өчен гыйбрәт: безгә бирелгән Коръән һәм Пәйгамбәрнең сөннәте — иң зур могҗизалар. Аларны укып, аңлап, гамәл кылырга кирәк, ә яңа могҗизалар көтеп яту — файдасыз эш.