Surat Al-Insan — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نُّطْفَةٍ (nuthfah): banyu kang metu saka wong lanang utawa wong wadon, yaiku mani.
• أَمْشَاجٍ (amsyāj): campuran utawa campur-bawur, yaiku campurane banyu lanang lan banyu wadon.
• نَّبْتَلِيهِ (nabtalīhi): nyoba utawa nguji, yaiku nguji manungsa nganggo prentah lan larangan.
• سَمِيعًا (samī'an): kang bisa krungu.
• بَصِيرًا (bashīran): kang bisa ndeleng.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhani menawa Panjenengane wis nitahake manungsa saka sawijining banyu kang aran nuthfah, yaiku banyu kang wis campur antarane banyune wong lanang lan banyune wong wadon. Saka campuran iku, Allah nitahake manungsa kanthi sampurna. Sawise manungsa lair lan gedhe, Allah banjur nguji dheweke nganggo prentah lan larangan, yaiku syariat agama. Kanggo ndhukung supaya manungsa bisa nindakake ujian iku, Allah paringi pangrungu lan pandeleng. Kanthi pangrungu, manungsa bisa ngrungokake ayat-ayat lan piwulang agama. Kanthi pandeleng, manungsa bisa ndeleng tandha-tandha kekuasaane Allah ing jagad iki. Kabeh iku supaya manungsa bisa milih dalan kang bener, yaiku dalan kang diridhoi Allah, lan ngadohi dalan kang luput. Dadi, manungsa iku diwenehi piranti kang cukup kanggo ngerti lan nindakake kabecikan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake kekuasaane Allah kang agung, amarga saka banyu kang prasaja, Allah bisa nitahake manungsa kang sampurna lan mulya.
• Manungsa iku titah kang istimewa, diwenehi pangrungu lan pandeleng supaya bisa sinau lan ngerti babagan agama lan urip.
• Urip ing donya iki minangka ujian. Mula, kita kudu nggunakake pangrungu lan pandeleng kanggo ngrungokake lan ndeleng bab-bab kang apik, sarta nindakake prentahe Allah lan ngedohi larangane.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah syukur marang Allah kang wis paring piranti kanggo ngerti lan nindakake kabecikan, sarta tansah ngupaya dadi wong kang taat lan ora kufur marang nikmate Allah.