Surja El-Insan — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• Nutfet-in amshaxh: Përzierje e farës së burrit dhe gruas, e përbërë nga elemente të ndryshme.
• Nebtelîhî: E sprovojmë atë me urdhëra dhe ndalesa (detyrime fetare).
• Semî'an basîr'an: Me dëgjim dhe shikim, që t'i kuptojë argumentet dhe t'i shohë shenjat.

Tefsiri i ajets:

Ne e krijuam njeriun (pasardhësit e Ademit) nga një pikë fare e përzier, e cila përmban lëngun e burrit dhe të gruas, të përziera së bashku. Kjo krijesë e vogël dhe e dobët u bë fillimi i një qenieje njerëzore të plotë. Ne e krijuam atë për ta sprovuar me obligime fetare – me urdhëra që duhet t'i zbatojë dhe ndalesa që duhet t'i shmangë. Për këtë qëllim, Ne i dhamë atij dëgjimin dhe shikimin, në mënyrë që të dëgjojë ajetet e Zotit dhe t'i shohë shenjat e Tij në univers, e pastaj të zgjedhë rrugën e tij: ose të jetë besimtar falënderues, ose mohues jobesnik. Kështu, Ne ia bëmë të qartë atij rrugën e udhëzimit dhe të humbjes, të së mirës dhe të së keqes.

Përfitimet nga kjo ajet:

• Kjo ajet na kujton fuqinë e Zotit dhe mëshirën e Tij ndaj njeriut, duke e krijuar atë nga një pikë fare e vogël dhe e përzier, e pastaj duke e bërë krijesë të përsosur me dëgjim dhe shikim.
• Ajo na mëson se jeta jonë nuk është pa qëllim, por është një provë nga Zoti, ku ne testohemi me obligime dhe përgjegjësi.
• Dhënia e dëgjimit dhe shikimit është një mirësi e madhe nga Zoti, që na mundëson të njohim Krijuesin tonë dhe të dallojmë të vërtetën nga e kota. Kjo na nxit ta përdorim këtë dhunti në bindje ndaj Tij, jo në mosbindje.
• Ajeti na bën të vetëdijshëm se çdo njeri ka lirinë e zgjedhjes: ose të jetë falënderues dhe besimtar, ose mohues dhe jobesnik – dhe kjo zgjedhje do të ketë pasoja në jetën tjetër.