Surat Al-Insan — Ayat 9

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّمَا: mung / namung
• نُطْعِمُكُمْ: awake dhewe menehi pangan marang kowe
• لِوَجْهِ اللَّهِ: amarga ngarep-arep ridhane Allah / mung kanggo Allah
• جَزَاءً: piwales / balesan
• شُكُورًا: panuwun / pangalembana

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nyritakake bab wong-wong mukmin kang padha menehi pangan marang wong miskin, bocah yatim, lan tawanan. Nalika padha menehi pangan, ing njero atine padha ngucap: "Awake dhewe iki mung menehi pangan marang kowe kabeh amarga ngarep-arep ridhane Allah, ora liya." Tegese, ora ana kekarepan kanggo njaluk balesan apa wae saka wong kang diwenehi pangan, lan ora uga kepengin supaya wong mau padha ngucapake matur nuwun utawa ngalembana marang dheweke. Kabeh iku ditindakake mung kanggo nggoleki ridhane Allah lan ngarep-arep ganjaran saka Panjenengane. Dadi, wong-wong mau padha ikhlas tenan ing bab sedekah, ora ana rasa kepengin dipuji utawa dianggep apik dening manungsa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ikhlas ing saben tumindak becik, utamane nalika menehi sedekah utawa tetulung marang wong liya. Aja nganti ana rasa kepengin dipuji, dibales, utawa diucapake matur nuwun.
• Kanthi ikhlas, sedekah kang sithik bisa dadi gedhe pahala ing ngarsane Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen wong Islam iku kudu duwe rasa welas asih marang wong miskin, bocah yatim, lan wong kang lagi kesusahan, tanpa ngarep-arep imbalan saka manungsa.
• Tumindak becik kang dilakoni kanthi ikhlas bakal nuwuhake katentreman ing ati lan nggawe urip dadi luwih berkah.
• Ayat iki ngajak kita kabeh supaya padha nindakake kabecikan mung amarga Allah, supaya ing dina kiamat kita padha oleh ganjaran kang gedhe lan ora kena siksa kang nggegirisi.