Аль-Мурсалят сүрәсе — Аять 7

Сүзләр мәгънәсе:

• ту́гадүн — сезгә вәгъдә ителгән нәрсә (кыямәт көне, терелеп тору, хисап һәм җәза).
• ләва́кыйгъ — һичшиксез булачак, чынга ашачак, киләчәк.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең рәсүлләре аша кешеләргә вәгъдә иткән барлык нәрсәләрнең — кыямәт көненең, үлекләрнең терелеп торуының, гамәлләргә хисап бирүнең, яхшылыкка оҗмах һәм яманлыкка җәза биреләчәгенең — һичшиксез, шик-шөбһәсез рәвештә булачагын хәбәр итә. Бу вәгъдәләр юкка чыкмаячак, кичектерелмәячәк һәм үзгәртелмәячәк. Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсе хак, чөнки Ул — кодрәте чиксез, вәгъдәсендә беркайчан да ялганчылык кылмый торган зат. Кыямәт көне, әлбәттә, килер һәм һәркем үз гамәлләренә тулысынча җавап бирер. Бу хакыйкатькә иман итү — мөэминнең төп ышануларыннан берсе. Аллаһы Тәгалә бу хакыйкатьне раслау өчен алдагы аятьләрдә төрле кодрәт билгеләре белән ант итә: бер-бер артлы исеп торган җилләр, көчле давыллар, болытларны куучы фәрештәләр, хак белән батылны аеручы вәхий китерүче фәрештәләр белән ант итә. Бу антлар — вәгъдә ителгән нәрсәнең чын булуына иң зур дәлил.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненә һәм ахирәт тормышына ышану — мөэминнең йөрәгендә нык иман урнаштыра, ул бу дөньядагы һәр гамәлендә Аллаһы алдында хисап бирәчәген истә тотып яши.
• Бу вәгъдәләрнең чын булуына ышану кешене гөнаһлардан тыелырга һәм изге гамәлләргә ашкынырга өнди, чөнки һәркем үз эшенең нәтиҗәсен ахирәттә күрер.
• Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсенә ышанып яшәү — мөэмингә тынычлык һәм тәвәккәллек бирә, ул бу дөньяның авырлыкларына сабыр итә, чөнки белә: ахырда хак гаделлек җиңер.