Аль-Мурсалят сүрәсе — Аять 6

Сүзләрнең мәгънәләре:

• عُذْرًا — гафу итү, аклау, ягъни Аллаһның бәндәләренә һәркемнең гафу сорарга мөмкинлеге булсын өчен хөҗҗәт китерүе.
• نُذْرًا — куркыту, кисәтү, ягъни Аллаһ ґәзабыннан саклану өчен кисәтү.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу сүзләрдә үзенең рәсүлләренә вәхий иңдерүенең ике бөек максатын белдерә: беренчесе — гафу итү (гөнаһлардан чистарыну өчен өммәтләргә мөмкинлек бирү), икенчесе — кисәтү (кешеләрне ґәзабтан саклануга өндәү). Бу аятьләрдә Аллаһ үзенең китабын һәм пәйгамбәрләрен иңдерүенең хикмәтен ачыклый: ул — кешеләрнең Аллаһ алдында хөҗҗәтсез калмавы өчен, ягъни "безгә китап һәм рәсүл килмәде" дип әйтә алмасыннар өчен. Вәхий ике төрле: ул я кешеләрнең гөнаһларын гафу итәргә ярдәм итүче рәхмәт, я аларны куркытучы кисәтү. Бу — Аллаһның бәндәләренә карата мәрхәмәтенең һәм гаделлегенең иң югары дәрәҗәсе.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә бәндәләренә карата чиксез мәрхәмәтле — ул аларны ґәзапка ташлау өчен түгел, ә туры юлга күндерү өчен китап һәм рәсүлләр иңдергән.
2. Кешегә Аллаһ алдында хөҗҗәт китерү өчен һәрчак мөмкинлек бар — ул Коръәнне укып, аның күрсәтмәләрен үтәп, гафу сорарга тиеш.
3. Куркыту да, гафу итү дә — икесе дә Аллаһның рәхмәтеннән: куркыту кешене гөнаһтан туктата, ә гафу итү аны тәүбәгә өнди.
4. Бу аять мөселманнарга зур шатлык китерә: Аллаһ безне онытмаган, ул безнең өчен һәрчак юл күрсәтүче вәхий җибәргән — димәк, безнең өметебез зур.