Sura An-Nazi'at — Werset 26

Znaczenie słów:

• ʿibrah (عِبْرَة) – pouczenie, nauka, przykład do naśladowania lub przestroga.
• yakhshā (يَخْشَى) – ten, kto się boi Boga, odczuwa bojaźń i szacunek przed Nim.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset odnosi się do historii Faraona, który został ukarany przez Boga za swoją pychę i tyranię. Faraon zebrał swój lud i ogłosił siebie ich panem, mówiąc: „Jestem waszym najwyższym panem”. Bóg ukarał go w ten sposób, że utonął w morzu wraz ze swoim wojskiem, a jego los stał się przestrogą dla wszystkich, którzy podobnie jak on sprzeciwiają się Bogu i Jego posłańcom.

W tym wersecie Bóg mówi, że w tym, co spotkało Faraona – w jego zniszczeniu i karze – jest wielka lekcja i pouczenie dla każdego, kto boi się Boga i pragnie uniknąć Jego gniewu. Taka osoba, widząc los tyrana, wyciąga wnioski, nawraca się i trzyma z dala od grzechów. Kto zaś nie ma w sercu bojaźni Bożej, ten nie korzysta z tych znaków i pozostaje w swoim błędzie.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

• Historia Faraona pokazuje, że żadna władza, bogactwo ani siła nie uchronią człowieka przed karą Boga, jeśli ten sprzeciwia się Jego przykazaniom.
• Bojaźń Boża jest kluczem do przyjęcia nauk i przestróg – to ona otwiera serce na refleksję i zmianę postępowania.
• Bóg w swoim miłosierdziu pozostawił ludzkości historie minionych narodów, abyśmy mogli się uczyć i unikać ich błędów.
• Ten werset zachęca do pokory i oddania Bogu, ponieważ pycha i samouwielbienie prowadzą do zguby, tak jak zgubę poniósł Faraon.
• Dla wierzącego każda kara, jaka spotyka nieposłusznych, jest przypomnieniem, by trzymać się prostej ścieżki i szukać przebaczenia u Boga.