سورت نازعات — آیت 26

د کلمو معناوې:

• عِبْرَةً: پند، نصیحت او هغه څه چې له هغه نه انسان سبق اخلي.
• يَخْشَىٰ: له الله څخه وېرېدل او د هغه د عذاب څخه ډارېدل.

د آیت تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د فرعون او د هغه د لښکر د سرلیکي یادونه کوي، چې څنګه یې فرعون خپل قوم ته وویل: "زه ستاسو رب یم، چې له ما نه پورته هیڅوک نشته." نو الله تعالی د هغه د دې ادعا او سرکشۍ په بدل کې د ده او د هغه د پلویانو په دنیا کې عذاب نازل کړ، چې په سمندر کې ډوب شول، او په آخرت کې به یې د دوزخ عذاب وي. الله تعالی فرمانوي: "بېشکه په دې کیسه کې چې د فرعون او د هغه د لښکر سره موږ څه وکړل، یقیناً یوه لویه عبرت او پند دی د هغه چا لپاره چې له الله څخه وېرېږي او د هغه د عذاب څخه ډارېږي." دا هغه څوک دي چې د الله له خبرتیاوو نه پند اخلي او د خپلو عملونو په سمولو کې کوښښ کوي. نو دا آیت د هغو خلکو لپاره چې زړونه یې د الله له وېرې ډک وي، یو لوی درس او نصیحت دی.

فايدې او سبقونه:

• دا چې د الله تعالی عذاب د سرکشو او متکبرو خلکو لپاره حتمي دی، او هغه څوک چې د الله په مقابل کې لویي کوي، په دنیا او آخرت کې به ذلیله شي.
• دا چې د پخوانیو قومونو کیسې یوازې د نقل لپاره نه دي، بلکې د پند او عبرت لپاره دي، ترڅو موږ له هغوی نه سبق واخلو او د هغوی په څیر عملونه ونه کړو.
• دا چې د الله وېره د زړه د پاکوالي او د نیکو عملونو د ترسره کولو سبب ګرځي، او هغه څوک چې له الله څخه وېرېږي، د الله په رحمت او فضل سره به بریالی شي.
• دا چې قرآن کریم د انسانانو د لارښوونې لپاره راغلی، او په هغه کې هر هغه څه شته چې انسان ته د حق او باطل ترمنځ د توپیر لپاره اړین دي.