Surah An-Nazi'at — Talata 26

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ʿIbrah (عِبْرَة) – Isang aral o babala na nagpapakilos sa puso upang lumayo sa kasalanan at kumapit sa katotohanan.
• Yakhshā (يَخْشَىٰ) – Ang may takot sa Allah, na may paggalang at pagpipigil sa sarili dahil sa Kanyang kamahalan at kapangyarihan.

Interpretasyon ng Talata:

Matapos banggitin ng Allah ang kuwento ni Paraon (Firʿawn) – kung paano siya nagmalaki, nag-angkin ng pagka-Diyos, at nagsabing: “Ako ang inyong panginoong kataas-taasan” – at kung paano Siya nagpataw ng kaparusahan sa kanya sa mundo at sa Kabilang Buhay, ay sinabi ng Allah: Tunay na sa mga pangyayaring ito – ang pagpaparusang sinapit ni Paraon at ng kanyang mga kampon – ay mayroong malinaw na aral at matinding babala para sa sinumang may takot sa Allah. Sapagkat ang taong may takot sa Kanyang Panginoon ay siyang nakikinabang sa mga paalaala at nagbabago ng kanyang landas tungo sa pagsunod. Ang aral na ito ay hindi para sa matigas ang puso o sa mga nagmamalaki, kundi para sa mga pusong bukas sa katotohanan at natatakot sa kahihinatnan ng pagsuway.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang kasaysayan ng mga dating bansa ay puno ng mga aral na dapat pagnilayan; ang pagwawalang-bahala sa mga ito ay tanda ng pagkabulag ng puso.
2. Ang takot sa Allah (Khashyah) ay susi sa pagtanggap ng mga aral at paggabay; ang sinumang may ganitong katangian ay hindi nalalayo sa tamang landas.
3. Ang kaparusahan sa mundo ay hindi katapusan ng lahat, bagkus may mas matinding parusa sa Kabilang Buhay; kaya dapat magmadali ang tao sa pagsisisi bago pa dumating ang hindi maiiwasang oras.
4. Ang pagiging mapagpakumbaba sa harap ng Allah at pag-iwas sa pagmamalaki at pagmamataas ay daan tungo sa kaligtasan, taliwas sa ginawa ni Paraon na nagdulot sa kanya ng kapahamakan.
5. Ang Qur’an ay naglalaman ng mga kuwento ng mga sinaunang tao upang maging gabay at liwanag sa sangkatauhan, na nagpapakita ng katarungan at karunungan ng Allah sa Kanyang mga nilikha.