سوره نازعات — آیه 26

معانی کلمات:

• عِبْرَةً: پند و موعظهای که انسان از آن عبرت بگیرد و به حال دیگران بنگرد.
• یَخْشَى: کسی که از خداوند میترسد و در دلش تقوا و بیم از عذاب الهی دارد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان سرگذشت فرعون و عذاب سختی که در دنیا و آخرت به او رساند، میفرماید: به راستی در این ماجرا و آنچه بر فرعون و قومش گذشت، پند و عبرتی بزرگ است برای کسی که از خدا بترسد و در دلش خشیت و بیم از پروردگارش باشد. فرعون که خود را ربّ اعلی خواند و مردم را گرد آورد و گفت: من پروردگار برتر شما هستم، خداوند او را به عذاب دنیا و آخرت گرفتار کرد و او را نشانهای برای متمردان و سرکشان قرار داد. این عذاب الهی تنها برای کسانی سودمند است که دلهایشان آماده پذیرش حق باشد و از عظمت خداوند بیمناک باشند؛ زیرا تنها چنین افرادی از موعظهها پند میگیرند و از سرنوشت عبرتانگیز پیشینیان عبرت میآموزند.

فواید و درسهای آیه:

• سرگذشت فرعون و عذاب او نشان میدهد که هیچ قدرت و جبروتی در برابر اراده الهی دوام نمیآورد و تکبر و سرکشی در برابر خداوند، سرانجامی جز نابودی ندارد.
• عبرت گرفتن از تاریخ و سرنوشت اقوام پیشین، یکی از مهمترین راههای بیداری دل و اصلاح رفتار است؛ پس باید از این داستانها پند بگیریم.
• خشیت و ترس از خداوند، کلید پذیرش موعظهها و رستگاری است؛ کسی که در دلش بیم از خدا باشد، از هر نشانهای درس میگیرد و به راه راست هدایت میشود.
• این آیه ما را دعوت میکند که در زندگی خود همواره مراقب اعمالمان باشیم و بدانیم که خداوند بر همه چیز آگاه است و ستمگران را رها نمیکند.