Ан-Назиат сүрөсү — Аят 41

1. Сөздөрдүн мааниси:

• فَإِنَّ — анда чындыгында, албетте.
• الْجَنَّةَ — бейиш, жаннат.
• هِيَ — ал (бейиш).
• الْمَأْوَىٰ — баш калкалоочу жай, турак жай, кайтып барып туруучу орун.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят андан мурунку аят менен тыгыз байланышта. Анда Раббисинин алдында эсеп берүүдөн корккон жана өзүнүн напасын (көңүл каалоосун) Аллах харам кылган нерселерден тыя алган адамдын абалы баяндалат. Мына ушундай адамдар үчүн бейиш — алардын түбөлүк турак жайы, баш калкалаган орду болот. Башкача айтканда, алар бейиштен башка эч жерге барбайт, ал алардын акыркы жана түбөлүк мекени болот. Бул аят Аллахтан корккон жана өзүн күнөөлөрдөн тыя алган пенделерге берилген улуу сүйүнчү жана зор сыйлык.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллахтан коркуу жана өзүңдү күнөөлөрдөн тыюу — бейишке жетүүнүн эң негизги жолу экенин билдирет.
• Бейиш — момундар үчүн түбөлүк тынчтык, бакыт жана эс алуу жайы. Ал жерде эч кандай кайгы-капа, коркунуч болбойт.
• Ар бир адам өз напасын (каалоосун) Аллах ыраазы болгон нерселерге багыттап, харамдан алыс болушу керек.
• Бул аят бизди жакшылыкка умтулууга, күнөөлөрдөн алыс болууга жана бейишке жетүүнү максат кылууга чакырат.
• Аллахтын сыйлыгы — эң улуу сыйлык. Бейиш — бул дүйнөнүн бардык жыргалчылыктарынан да жогору турган түбөлүк бакыт.
• Ким Аллахтан коркпой, напасынын артынан ээрчисе, ал зыянга учурайт. Ал эми ким Аллахтан коркуп, өзүн тыя алса, ага бейиш убада кылынган.