سورت نازعات — آیت 41

د معاني کلمو (معنی الفاظ):

• الجَنَّةَ: جنت، د تلوسي خوشحالۍ کور.
• الْمَأْوَىٰ: استوګنځی، د اوسېدو ځای، هغه ځای چې انسان ورته پناه وړي او هلته ارام ومومي.

د آیت تفسیر (تفسیر الآیة):

دا آیت د هغه چا د برخليک په اړه خبرې کوي چې د الله تعالی په وړاندې د حساب ورځې څخه وېرېږي او خپل نفس له بدو خواهشاتو او حرامو غوښتنو څخه منع کوي. داسې کس لپاره چې د الله له عذابه وېره لري او د خپل نفس د هوسونو په مقابل کې ولاړېږي، د هغه د استوګنې ځای جنت دی. دا جنت د هغه چا لپاره چې په دې توګه خپل ځان پاک ساتلی وي، يوازينی او تلپاتې استوګنځی دی، چې بل ځای ته اړتيا نه لري. هغه به په جنت کې په داسې خوشحالۍ او ارامۍ کې ژوند کوي چې له هغه ښه بل هيڅ ځای نشته.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

1. د وېرې ارزښت: د الله تعالی څخه وېره او د حساب ورځې ته باور، د انسان د نجات او برياليتوب لومړۍ کېلۍ ده.
2. د نفس اصلاح: د خپل نفس له بدو خواهشاتو څخه منع کول، د جنت د ترلاسه کولو لپاره اړين شرط دی.
3. د جنت بېلګه: جنت د مؤمنانو لپاره يوازينی او بشپړ استوګنځی دی، چې له هر ډول کموالي او نيمګړتيا څخه پاک دی.
4. هڅونه: دا آيت انسان ته هڅونه ورکوي چې د دنيا په لنډ ژوند کې د تقوا او ځان ساتنې له لارې د تلپاتې خوشحالۍ ځای خپل کړي.
5. د اسلام ښکلا: اسلام انسان ته داسې ژوند او راتلونکی وړاندې کوي چې په کې د نفس د اصلاح او د الله د رضا په ترلاسه کولو سره ستره بريا او خوشحالي ترلاسه کېږي.