Sura Al-Anfal — Aya 5

Maana ya maneno:

• "Ka-ma akhrajaka rabbuka min baytika": Kama alivyokutoa Mola wako (Ewe Mtume) kutoka nyumbani kwako (Madina) kwenda Badr.
• "Bil-haqqi": Kwa haki na amri ya Mwenyezi Mungu, si kwa matakwa yako binafsi.
• "Wa inna fariqan minal-mu'minina lakaarihoon": Na hakika kikundi katika Waumini walikuwa wakikichukia kutoka huku (kwa sababu ya hofu au kutopenda mapigano).

Ufafanuzi wa Aya:

Ewe Mtume Muhammad (SAW), kama ambavyo Mwenyezi Mungu alikutoa kutoka nyumbani kwako mjini Madina kwenda Badr kwa amri yake na kwa haki — huku kikundi cha Waumini kikikichukia kutoka huku kwa sababu ya hofu ya vita na kutopenda kukutana na adui — vivyo hivyo Mwenyezi Mungu ameweka mgawanyo wa nyara (ghanima) chini ya uamuzi wake na uamuzi wa Mtume wake, hata kama baadhi ya Waumini hawakupendezwa na hilo. Hii inaashiria kwamba mambo yote ya kidini na ya kidunia yanarejea kwa amri ya Mwenyezi Mungu na Mtume wake, si kwa matamanio ya watu. Mwenyezi Mungu alimwamrisha Mtume wake atoke kwenda Badr kupambana na kafara ya Kikuraishi, na hii ilikuwa ni haki na hekima, ingawa kikundi cha Waumini kilikuwa kimechukia vita kwa sababu ya udhaifu wao na kutokuwa tayari kwa mapigano wakati huo. Lakini Mwenyezi Mungu alijua kuwa katika vita hivyo kuna kheri kubwa, ushindi, na kuimarika kwa Uislamu.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kumtii Mwenyezi Mungu na Mtume wake (SAW) ni lazima hata kama hailingani na matamanio ya mtu — kwani Mwenyezi Mungu ndiye anayejua maslahi ya viumbe wake, na kheri ipo katika kufuata amri zake.
2. Mtume (SAW) hakufanya jambo lolote kwa matakwa yake binafsi, bali kwa uongofu na amri ya Mwenyezi Mungu — hivyo ni wajibu kwa Waumini kumfuata na kumtii katika yote anayowaamrisha.
3. Kukichukia jambo fulani hakumaanishi kuwa ni baya — kwani Mwenyezi Mungu anaweza kuweka kheri kubwa katika jambo ambalo watu wanalichukia, kama alivyofanya katika vita vya Badr vilivyokuwa chanzo cha ushindi na utukufu wa Uislamu.
4. Mgawanyo wa nyara na mambo mengine ya dini ni wa Mwenyezi Mungu na Mtume wake — si wa watu kujitwalia wenyewe, kwani Mwenyezi Mungu ndiye mwenye hekima na ujuzi wa kusimamia mambo ya viumbe wake.
5. Kuwa na subira na uvumilivu katika kufuata amri za Mwenyezi Mungu — hata kama kuna ugumu au kutopendezwa na watu, kwani mwisho wake ni kheri na ushindi kwa wale wanaomcha Mwenyezi Mungu.