Surat 'Abasa — Ayat 14

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مَّرْفُوعَةٍ (marfū'atin): kang kaangkat, kang kaluhurake, dhuwur ajine lan panggonane.
• مُّطَهَّرَةٍ (muṭahharatin): kang wis diresiki, ora kena rereged lan najis.

2) Tegese ayat:

Ayat iki nerangake bab kahanane kitab suci Al-Qur'an kang kasebut ing ayat-ayat sadurunge. Al-Qur'an iku ana ing lembaran-lembaran kang:

• Kaluhurake lan kaangkat drajate ing ngarsane Allah. Ora mung sembarang tulisan, nanging duwe kedudukan kang dhuwur banget, mulya, lan diajeni dening Allah lan para malaikat.
• Karesikan saka sakabehing rereged, ora kena najis, ora kena kekurangan utawa tambahan, lan ora bisa dicekel utawa diganggu dening syaitan. Iki nuduhake yen Al-Qur'an iku suci, murni, lan kajaga kelestariane.

Dadi, ayat iki nggambarake kamulyan Al-Qur'an minangka wahyu saka Allah kang diparingake marang Nabi Muhammad ﷺ, kang ditulis ing lembaran-lembaran kang mulya lan suci, sarta dijaga dening para malaikat kang kinurmatan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kitab kang paling mulya lan paling suci, mula kita kudu ngajeni, ngurmati, lan maca kanthi khusyuk lan resik.
• Al-Qur'an iku kajaga dening Allah, ora bakal bisa dirusak utawa diowahi dening sapa wae, kalebu syaitan. Iki dadi panglipur lan kekuwatan iman kanggo kita.
• Sapa wae kang gelem nyedhaki Al-Qur'an kanthi ati resik, bakal oleh pituduh lan berkah kang gedhe saka Allah.
• Kita dielingake supaya ora nyepelekake Al-Qur'an, nanging kudu nggatekake, sinau, lan nglakoni isine ing saben dina.
• Al-Qur'an iku hadiah paling gedhe saka Allah kanggo manungsa, mula ayo padha tresna lan nguri-uri Al-Qur'an minangka tandha syukur marang Allah.