سورت تکویر — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• السَّمَاءُ: اسمان، پورته ګنبد ته ورته هغه وجود چې پر ځمکه راچاپېر دی.
• كُشِطَتْ: وېستل شوه، لکه څنګه چې د څاروي څرمن وېستل کېږي؛ يعنې له خپل ځايه ولوېستل شوه او وپړسېوه.

د آيت تفسير:

کله چې اسمان له خپل ځايه ووېستل شي او ونړول شي، لکه څنګه چې د څاروي څرمن له وجوده بېله کېږي، نو دا د قيامت له سترو نښو څخه ده. دا به هغه وخت وي چې اسمانونه له خپلو مدارونو او ځايونو څخه بېل شي، وګرځول شي او د الله تعالی په امر سره وپړسېږي او له منځه ولاړ شي. دا د هغه ستر بدلون يوه برخه ده چې په هغه ورځ به د کايناتو نظام په بشپړه توګه ګډوډ شي او هر څه به له سره جوړېدلو ته چمتو شي.

فايدې:

• دا آيت د قيامت د ورځې د سترو پېښو يادونه کوي، چې انسان دې له دې ورځې څخه ووېرېږي او د خپلو اعمالو په اړه فکر وکړي.
• په دې پوهېږو چې دا نړۍ تلپاتې نه ده؛ اسمانونه او ځمکه به يو ورځ بدل شي، نو بايد خپل زړه له دې فاني نړۍ سره تړلی نه کړو.
• د الله تعالی قدرت ښيي چې هغه پر هر څه قادر دی؛ هغه اسمان چې دومره لوی او پراخ دی، په يوه اشاره يې وړلې شي او له منځه يوسي.
• دا آيت مؤمن ته تسلي ورکوي چې د دې نړۍ مصيبتونه او ستونزې لنډمهاله دي؛ اصلي ژوند په آخرت کې دی، نو بايد د هغه ورځې لپاره چمتوالی ونيسو.