Təkvir surəsi — Ayə 11

Sözün izahı:

• كُشِطَتْ (küşitat): Ərəb dilində “kəşf” kökündən gəlir; bir şeyin üzərindən örtüyün soyulub çıxarılması, qabığın qoparılıb atılması mənasını verir. Burada səmanın yerindən qaldırılıb qatlanması, sanki bir dərinin bədəndən soyulması kimi düşünülür.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Qiyamət gününün dəhşətli mənzərələrindən birini gözümüz önünə gətirir. Allah-Təala buyurur ki, o gün gəldiyində səma olduğu yerdən qaldırılacaq, qatlanacaq və əzilib yox olacaq — sanki bir qoyunun dərisi bədənindən soyulub çıxarıldığı kimi. İndi bizim başımız üzərində ucalan, ulduzlarla bəzənmiş, mavi və əzəmətli görünən bu səma, o gün öz möhtəşəmliyini itirəcək, heç bir qüvvə onu yerində saxlaya bilməyəcək.

Bu ayə bizi düşünməyə çağırır: bu dünya həyatı keçicidir, onun bütün gözəllikləri, bütün güc və əzəməti bir gün sona yetəcək. Səma kimi uca və möhkəm görünən varlıqlar belə yox olacaqsa, bəs biz insanlar kimik? Bizim gücümüz, malımız, mülkümüz, şöhrətimiz nə qədər davam edə bilər?

Bu ayə həm də qəlbimizə qorxu və eyni zamanda ümid yerləşdirir. Qorxu — çünki Qiyamət günü haqq-hesab günüdür, heç kim Allahın ədalətindən qaça bilməz. Ümid — çünki bu keçici dünyanın arxasında əbədi bir həyat var; orada Allahın saleh bəndələrini gözəl mükafatlar gözləyir.

Ey insan! Bu səma bir gün qatlanacaqsa, sənin qəlbin nəyə bağlanıb? Keçici dünya malına, yoxsa əbədi olan Allaha? Gəlin bu ayədən ibrət götürək, qəlbimizi Allaha yönəldək, Onun kitabına sarılaq və Qiyamət gününə hazırlıq görək. Çünki o gün heç bir dost, heç bir sərvət, heç bir güc insana fayda verməyəcək — yalnız təmiz qəlb və saleh əməl insanı xilas edəcək.