Sura At-Takwir — Werset 18

Znaczenie słów:

• As-Subh – poranek, świt.
• Tanaffasa – „odetchnął”, czyli rozprzestrzenił się, wzmógł się i pojawił się w pełni; światło poranka rozchodzi się jak oddech, który wychodzi z piersi.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący przysięga na poranek, kiedy jego światło zaczyna się rozprzestrzeniać i wypełniać horyzont, a ciemność nocy ustępuje miejsca jasności dnia. Wyrażenie „kiedy odetchnie” jest pięknym obrazem – tak jak oddech przynosi życie ciału, tak światło poranka ożywia świat po ciemności nocy, rozpraszając mrok i zwiastując nowy początek. Jest to jedna z przysiąg, którymi Bóg potwierdza doniosłość i prawdziwość tego, co zostanie przekazane dalej – że Koran jest słowem Boga przekazanym przez anioła Gabriela (pokój z nim) Prorokowi Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem). Przysięga na zjawiska przyrody, takie jak poranek, ma skłonić człowieka do refleksji nad wszechmocą Stwórcy i doskonałością Jego dzieł.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Zwrócenie uwagi na cuda stworzenia – zmiana nocy w dzień jest dowodem na potęgę Boga, który nieustannie zarządza wszechświatem.
2. Poranek jest symbolem nadziei – po każdej ciemności przychodzi światło, tak jak po trudnościach przychodzi ulga, co uczy optymizmu i zaufania Bogu.
3. Przysięgi Boga na Jego stworzenia uczą nas szacunku do natury i zachęcają do kontemplacji nad jej pięknem, co prowadzi do głębszej wiary.
4. Podkreślenie, że Koran jest prawdą objawioną przez Boga, a nie wytworem człowieka – to umacnia wiarę i przywiązanie do nauk islamu.