சூரா அத்-தக்வீர் — வசனம் 18

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• وَالصُّبْحِ: விடியற்காலை, அதிகாலை நேரம்.
• إِذَا تَنَفَّسَ: அதன் ஒளி பரவியபோது, பிரகாசம் வெளிப்பட்டபோது. இங்கு விடியற்காலையின் ஒளி பரவுவது, ஒருவர் மூச்சு விடும்போது காற்று பரவுவதற்கு உவமையாக்கப்பட்டுள்ளது.

விளக்கம்:

இறைவன் இந்த வசனத்தில் விடியற்காலையின் மீது சத்தியம் செய்கிறான். இரவின் இருள் நீங்கி, அதிகாலை நேரத்தில் சூரிய ஒளியின் முதல் கதிர்கள் கிடைமட்டமாகப் பரவி, இருளை வெளுத்து, உலகம் முழுவதும் பிரகாசம் பரவும் அந்த அழகிய தருணத்தின் மீது இறைவன் சத்தியம் செய்கிறான். "தனஃப்பஸ" (மூச்சு விடுதல்) என்ற வார்த்தை இங்கு உருவகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது - விடியற்காலையின் ஒளி, மூச்சுப் பயிற்சி போல மெல்ல மெல்லப் பரவி, இருளை வெளியேற்றி, உலகிற்கு புதிய உயிர் கொடுப்பது போன்றது. இது இறைவனின் வல்லமையையும், படைப்பின் அற்புதத்தையும் நினைவூட்டுகிறது.

பயன்கள்:

1. விடியற்காலையின் அழகும், அதன் ஒளி பரவும் முறையும் இறைவனின் மகத்தான படைப்புத் திறனுக்கு சான்றாகும். இதைச் சிந்திப்பது மனிதனின் இறைநம்பிக்கையை வலுப்படுத்துகிறது.
2. இரவுக்குப் பிறகு விடியல் வருவது போல, சிரமங்களுக்குப் பிறகு நிவாரணம் வரும் என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. இது மனிதனுக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது.
3. இயற்கையின் ஒவ்வொரு கூறும் இறைவனின் அடையாளங்களாகும். அவற்றைக் கவனித்து சிந்திப்பது மனிதனை இறைவனுக்கு நெருக்கமாக்குகிறது.
4. விடியற்காலையில் எழுந்து இறைவனை வணங்குவதன் சிறப்பை இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது. அந்த நேரத்தில் செய்யப்படும் பிரார்த்தனைகள் ஏற்கப்படும் என்பது நபிவழியில் கூறப்பட்டுள்ளது.