Sura At-Takwir — Werset 19

Znaczenie słów:

• Innahu – zaprawdę, to (to znaczy: Koran).
• Laqawlu – z pewnością jest słowem / przekazem.
• Rasūlin karīm – posłańca szlachetnego (wspaniałomyślnego, honorowego).

Interpretacja (tafsir):

Bóg Wszechmogący przysiągł na gwiazdy, które kryją swój blask w ciągu dnia, a płyną i skrywają się w swoich orbitach, na noc, gdy zapada swoją ciemnością, oraz na poranek, gdy jaśnieje swoim światłem, że ten Koran jest z pewnością słowem szlachetnego posłańca – a jest nim anioł Dżibril (Gabriel), pokój z nim. To on przekazał go Prorokowi Muhammadzie, niech będzie mu błogosławieństwo i pokój. Dżibril jest posłańcem obdarzonym wielką siłą w wykonywaniu tego, co mu nakazano, zajmuje wzniosłą pozycję u Boga, słuchają go aniołowie, a on jest powiernikiem objawienia, które zanosi. Przypisanie słowa do Dżibrila wynika z tego, że to on wypowiadał je od Boga, przekazując je wiernie, bez żadnych zmian ani zniekształceń. Jest to zatem słowo Boga, a nie słowo żadnego człowieka, dżina ani poety.

Korzyści płynące z tej wersety:

• Ukazuje ona wielką godność i szlachetność Koranu, który jest słowem Boga, a nie wytworem ludzkiego umysłu – co wzmacnia wiarę w jego prawdziwość i doskonałość.
• Podkreśla zaufanie, jakim Bóg obdarzył anioła Dżibrila, powierzając mu najcenniejszy skarb – objawienie – co uczy nas, że powierzone obowiązki należy wypełniać z najwyższą wiernością i uczciwością.
• Wskazuje na cześć i wysoki status, jaki Bóg przyznaje swoim posłańcom, zarówno aniołom, jak i ludziom, co zachęca nas do szacunku wobec nich i naśladowania ich w prawości i oddaniu.
• Przypomina, że Koran jest źródłem światła i przewodnictwa, które rozjaśnia ciemności niewiedzy i błędu – podobnie jak poranek rozprasza mrok nocy – dlatego warto sięgać po niego codziennie, by czerpać z jego mądrości.