Ат-Таквир сүрәсе — Аять 4

Калимә мәгънәләре:

• Әл-‘ишәр (العشار): Бозау көткән, йөкле дөяләр. Гарәп телендә ун айлык йөкле дөяләрне “‘ишәр” дип атыйлар.
• ‘Уттиләт (عُطِّلَت): Бакылмыйча, иярченнән азат итеп, хуҗасыз калдырылды, ягъни эшсез, файдасыз хәлдә ташланды.

Аять тәфсире:

Кыямәт көне якынлашканда һәм ул вакыйга булганда, кешеләрнең иң кадерле һәм иң кыйммәтле маллары — ун айлык йөкле дөяләр — хуҗалары тарафыннан бакылмыйча, иярченнән азат ителеп, бушка калдырылыр. Гадәттә гарәпләр мондый дөяләрне бик кадерләп, аларга иң яхшы карауны күрсәтә иде. Ләкин Кыямәт көне шулкадәр куркыныч һәм дәһшәтле булачак ки, һәркем үз хәле белән мәшгуль булып, иң кадерле малларын да ташлап качачак. Бу — Кыямәтнең бөеклеген һәм кешеләрне ул көнне чолгап алачак куркыныч хәлләрне күрсәтә. Әгәр дә кеше үзенең иң кадерле малын, иң мөһим эшен ташлап кача икән, димәк, ул көннең авырлыгы бик зур булачак.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кыямәт көне чынбарлыкта булачак һәм ул көннең куркынычы шулкадәр зур ки, кешеләр үзләренең иң кадерле нәрсәләрен дә онытырлар.
2. Дөньядагы мал-мөлкәт, байлык — вакытлыча гына ышанып бирелгән аманат. Кыямәт көнендә аларның берсе дә кешегә ярдәм итә алмаячак.
3. Кеше бу дөньяда мал-мөлкәтенә, байлыгына ышанып, Аллаһудан бизмәсен. Чөнки ул көнне бары тик иманы һәм изге гамәлләре генә кешегә файда китерер.
4. Бу аять кешеләрне Аллаһуга тәүбә итәргә, дөнья мәшәкатьләреннән аерылып, ахирәт өчен хәзерләнергә өнди.