سوره تکویر — آیه 4

معانی کلمات:

• عِشار: شترانِ مادهی باردار که ده ماه از بارداری آنان گذشته و نزدیک زایمان هستند.
• عُطِّلَت: رها شده و بدون سرپرست و نگهبان واگذارده شوند.

تفسیر آیه:

در آن هنگام که شترانِ مادهی باردار که نزدیک زایماناند و از ارزشمندترین اموال اعراب به شمار میرفتند، به حال خود رها شوند و هیچکس به آنان توجهی نکند. این در حالی است که در زندگی عادی، این شتران چنان مورد مراقبت و اهمیت بودند که صاحبانشان حاضر نبودند لحظهای از آنان غافل شوند؛ اما در آن روزِ هولناک، چنان وحشت و اضطرابی دلها را فرا میگیرد که حتی این گرانبهاترین داراییها نیز کاملاً فراموش شده و بدون هیچ نگهبانی رها میشوند. این بیان، نشاندهندهی عظمت و شدت وحشت آن روز است که انسانها از مهمترین و عزیزترین اموال خود نیز چشمپوشی میکنند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که روز قیامت، روزی بس عظیم و هولناک است که تمام ارزشهای مادی و دلبستگیهای دنیوی در آن روز بیارزش و فراموش میشوند؛ پس باید برای آن روز آماده شد.
• توجه به این هشدار قرآنی، انسان را از وابستگی افراطی به اموال و داراییهای دنیوی بازمیدارد و او را بهسوی اعمال صالح و تقوا سوق میدهد.
• ایمان به این حقیقت، آرامشبخش دلهای مؤمنان است؛ زیرا میدانند که عدالت الهی در آن روز بهطور کامل برقرار خواهد شد و هیچ چیزی از نظر خداوند پنهان نمیماند.