سورت تکویر — آیت 4

د معاني کلمو:

• الْعِشَارُ: هغه اوښان چې امیندواره وي او لس میاشتې یې تېرې کړي وي.
• عُطِّلَتْ: پرې ایښودل شول، بې ساتونکي او بې څارونکي پریښودل شول.

د آیت تفسیر:

کله چې امیندواره اوښان، چې د عربو په نزد ډېر قیمتي او ارزښتناک شتمني وه، پرېښودل شي او بې څارونکي پاتې شي، نو دا به د قیامت د ورځې له سترو نښو څخه وي. په دې ورځ به داسې ستره وېره او ډار وي چې انسان به د خپلو ګرانو او قیمتي شیانو څخه هم غافل شي. هغه اوښان چې مالکان یې په عادي وخت کې تر سترګو ساتل، په دې ورځ به دومره اندېښنه او وېره وي چې هېڅوک به ورته پام نه شي کولای. دا د قیامت د ورځې د شدت او عظمت ښکارندوی دی، چې تر ټولو ګران شی به هم بې ارزښته شي.

فايدې:

• دا آیت د قیامت د ورځې د سترې وېرې او ډار څرګندوي، چې انسان باید تل د هغې ورځې لپاره چمتو وي.
• په دې آیت کې د دنیوي شتمنیو د بې ارزښتۍ ښودنه ده؛ هغه څه چې نن ورځ زموږ پام ځان ته اړوي، په قیامت کې به هېڅ ارزښت ونه لري.
• دا آیت انسان ته دا درس راکوي چې له دنیوي شیانو سره دومره مینه مه کوه چې د آخرت له چمتووالي څخه غافل شي.
• د قیامت په ورځ به ټول خلک په خپلو اندېښنو بوخت وي، نو باید په دې دنیا کې داسې عمل وکړو چې په هغه ورځ خوندي او ډاډمن واوسو.