Ат-Таквир сүрәсе — Аять 3

Сүзләр мәгънәсе:

«Җибәл» — таулар. «Сүййират» — кузгатылып, урыныннан күчерелгән, җир йөзеннән юк ителгән.

Аять тәфсире:

Кыямәт көне җиткәч, таулар үз урыннарыннан кузгатылып, җир йөзеннән алып ташланачак. Алар башта селкенәчәк, аннары вак-вак кисәкләргә бүленеп, тузан кебек һавага күтәрелеп таралачак. Бу — Аллаһның кодрәте белән булачак бөек вакыйга, ул көнне безнең күз алдыбызда гадәти күренешләр тулысынча үзгәрәчәк. Таулар — җир йөзенең иң нык, иң авыр әйберләре булса да, алар да Аллаһның әмере белән җиңел генә кузгатылып, юк ителәчәк. Бу — Аллаһның кодрәте бөеклеген һәм Кыямәт көненең хакыйкый булачагын күрсәтә.

Гыйбрәтләр:

Бу аять безгә Аллаһның кодрәте чиксез икәнен искә төшерә. Кеше үзенең көченә, байлыгына яки дәрәҗәсенә ышанып, Аллаһтан гафил булырга тиеш түгел. Җир йөзендәге иң нык нәрсәләр дә Аллаһ теләсә, бер мизгелдә юкка чыга ала. Шуңа күрә без бу дөньядагы тормышыбызны мәңгелек дип уйлап, гөнаһларга чумудан сакланырга тиешбез. Кыямәт көне, әлбәттә, киләчәк, һәм ул көндә һәркем үз гамәлләре өчен җавап бирәчәк. Бу хакыйкатьне истә тотып, без изге гамәлләр кылырга, Аллаһның рәхмәтенә ирешергә тырышырга тиешбез.