Tekvîr Suresi — Ayet 4

Kelime Anlamları:

• el-Işâr (الْعِشَارُ): Karnında yavrusu olan, on aylık hamile develer. Sahipleri tarafından en değerli ve en çok itina gösterilen mallardır.
• Uttılet (عُطِّلَتْ): Başıboş bırakıldı, sahipsiz ve koruyucusuz terk edildi.

Tefsir:

Kıyametin dehşet verici sahnelerini anlatan bu ayetlerde, insanların dünyada en çok değer verdikleri ve uğruna birbirleriyle yarıştıkları şeylerin bile o gün tamamen önemsizleşeceği haber verilmektedir. Araplar için deve, özellikle de hamile olan ve yavrusu yaklaşan deve (el-işâr), en kıymetli maldı; sahipleri onlara en iyi şekilde bakar, korur ve gözetirdi. Ancak kıyamet günü öyle bir korku ve dehşet yaşanacaktır ki, bu en değerli varlıklar bile sahipsiz, başıboş ve koruyucusuz bir şekilde terk edilecektir. Sahipleri, onlarla ilgilenmeyi tamamen bırakacak; herkes yalnızca kendi derdine düşecektir.

Bu ifade, o günün ne kadar büyük ve korkunç olduğunu, insanların dünyevi tüm bağlarından ve değerlerinden kopacağını gözler önüne serer. Dünyada birbirleriyle övündükleri, biriktirdikleri ve uğruna zaman harcadıkları her şey, o an gözlerinde hiçbir değer taşımayacaktır.

Dua ve Öğüt:

Ey iman eden kardeşim! Bu ayet bize, dünya hayatının geçici olduğunu ve asıl yurdumuz olan ahiret için hazırlanmamız gerektiğini hatırlatmaktadır. Mal, mülk, evlat ve makam gibi dünya nimetleri, kıyamet gününde bize hiçbir fayda sağlamayacaktır. Önemli olan, o gün bizi kurtaracak olan salih amellerimiz ve Allah’a olan bağlılığımızdır. Rabbimiz, o dehşetli günde bizleri güven içinde olanlardan eylesin, dünyada O’na itaatle geçen bir ömür nasip etsin. Unutmayalım ki, dünyada en çok değer verdiğimiz şeyler, o gün sahipsiz kalacak; ancak Allah için yaptığımız her iyilik, bize o gün şefaatçi olacaktır.