Surat Al-Buruj — Ayat 6

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِذْ : nalika, wektu iku.
• هُمْ : wong-wong mau (para panggedhene kang nganiaya wong mukmin).
• عَلَيْهَا : ing sadhuwure (geni kang ana ing jero luwangan utawa parit iku).
• قُعُودٌ : padha lungguh, padha njagong.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanane wong-wong kang nganiaya para mukmin, yaiku nalika wong-wong mau padha lungguh ing pinggire luwangan utawa parit kang wis diisèni geni murub. Wong-wong mau padha njagong ana ing kono, ora mung sepisan lungguh, nanging tetep ana ing kono kanggo nonton lan njaga supaya para mukmin ora bisa oncat saka siksa. Wong-wong mau padha nglungguhi kursi utawa papan ing sakiwa-tengené parit iku, kaya-kaya padha dadi saksi lan pengawas tumrap panyiksa kang ditindakake marang wong-wong mukmin. Kahanan iki nuduhake wataké wong-wong mau kang kebak gumedhe, kejem, lan sengit marang wong kang padha iman marang Allah. Sanajan mangkono, kabeh mau ora bisa ngalangi kekuwatane Allah, lan wong-wong mukmin iku bakal oleh ganjaran kang gedhe saka Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen wong kang nganiaya wong liya amarga imane, iku sejatine wong kang kalah lan ora duwe kekuwatan sejati.
• Wong mukmin kudu sabar lan kuwat atine sanajan diadhepi panyiksa, amarga Allah tansah mirsani lan bakal mbales kabeh tumindak ala.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Ngawruhi lan Maha Adil, mula ora ana siji-sijia tumindak kang ora kacathet.
• Kita dielingake supaya ora melu-melu tumindak ala marang wong liya, lan tansah njaga iman lan taqwa marang Allah.
• Ayat iki nggugah rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang ngandhut piwulang kanggo urip bebrayan kanthi adil lan welas asih.