Surat Al-Buruj — Ayat 7

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَهُمْ : lan wong-wong iku (yaiku Raja lan para pandhereke).
• عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ : marang apa kang padha dilakoni.
• بِالْمُؤْمِنِينَ : marang wong-wong mukmin.
• شُهُودٌ : padha nyekseni / padha ana ing kono / padha melu nyawang.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT nyritakake kahanane para wong kang nganiaya wong-wong mukmin ing jaman biyen, yaiku Raja lan para pandhereke kang padha ngobong wong mukmin ing luwang (parit) kang gedhe kang wis diurubake geni. Ing ayat iki, Allah nerangake yen wong-wong mau padha nyekseni lan ana ing kono nalika tumindak kejem iku dilakoni. Tegese, ora mung dhawuh utawa mrentahake wae, nanging padha melu nyawang lan ngawasi langsung marang siksa kang ditindakake marang wong-wong mukmin. Padha ora ana rasa welas asih, malah padha marem lan seneng ndeleng kasangsarane wong mukmin. Iki nuduhake sepira gedhene dosa lan kejeming atine wong-wong kafir iku, amarga ora mung gawe piala, nanging uga padha dadi saksi lan melu ngrasakake (seneng) marang piala iku. Dadi, ayat iki nggambarake yen tumindak aniaya iku ora mung ditindakake dening wong siji, nanging dadi kejahatan bebarengan kang disakseni lan disengkuyung dening akeh wong.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Ngawasi lan Maha Nyekseni marang saben tumindak manungsa, sanajan ditindakake ing panggonan kang sepi. Mula, kita kudu tansah ngati-ati lan ora tumindak ala marang sapa wae.
• Aniaya marang wong liya iku dosa gedhe, luwih-luwih yen tumindak iku ditindakake bebarengan lan disakseni dening akeh wong. Iki nuduhake yen kejahatan kolektif iku luwih abot tanggung jawabe.
• Wong mukmin kudu sabar lan tabah nalika ngadhepi pacoban lan aniaya, amarga Allah mesthi paring ganjaran kang gedhe kanggo wong-wong kang sabar lan tetep iman.
• Iman iku larang regane, nganti ana wong kang gelem ngorbanake nyawane mung kanggo njaga imane. Mula, kita kudu tansah syukur lan njaga iman kanthi sekuat tenaga.
• Islam mulangake keadilan lan welas asih. Kita ora kena tumindak kejem marang sapa wae, sanajan marang wong kang beda agama, amarga Allah ora seneng marang wong kang tumindak aniaya.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Quran lan Islam, amarga Quran ngandhani crita-crita umat kepungkur supaya kita bisa njupuk pelajaran lan ora ngulangi kesalahane.