Аль-Гашия сүрәсе — Аять 16

Сүзләрнең мәгънәләре:

• زَرَابِيُّ (зәрабий) — кыйммәтле, бизәкле, йомшак җәймәләр, келәмнәр, фәрешләр.
• مَبْثُوثَةٌ (мәбсүсә) — киң итеп җәелгән, таратылган, бер-берсеннән аерылып куелган.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәттәге нигъмәтләрнең тагын берсен — кыйммәтле, матур җәймәләрне һәм келәмнәрне искә ала. Алар киң итеп җәелгән, бер-берсеннән аерылып, урын-урын белән таратып куелган булачак. Бу җәймәләрнең матурлыгы, йомшаклыгы һәм кыйммәте шулкадәр зур ки, аларны кеше аңы белән дә күз алдына китереп булмый. Җәннәт әһелләре, бу нигъмәтләр эчендә ятып, рәхәтләнеп ял итәчәкләр. Бу — мөэминнәрнең дөньядагы изге гамәлләре өчен әзерләнгән олы бүләкләрнең берсе генә. Җәннәттә мондый нигъмәтләр бихисап күп, һәм аларның һәрберсе мөэмин күңеленә шатлык һәм тынычлык өстәр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә үзенең тәкъва бәндәләренә җәннәттә искиткеч матур һәм уңайлы тормыш әзерләгән. Бу — Аның чиксез рәхмәте һәм юмартлыгы.
• Җәннәт нигъмәтләре дөньядагы теләсә нинди рәхәтлектән меңләгән тапкыр өстенрәк, чөнки алар мәңгелек һәм кимчелексез.
• Мөэмин кеше өчен дөньядагы авырлыклар һәм сынаулар вакытлыча гына; аларның ахыры — мәңгелек рәхәтлек һәм шатлык. Шуңа күрә һәр мөселман сабыр итәргә һәм Аллаһыга ышанып, изге гамәлләр кылырга тиеш.