Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 16

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• زَرَابِيُّ (zaraabiyyu): tegesé babut utawa ambal kang apik banget lan éndah.
• مَبْثُوثَةٌ (mabtsuutsatun): tegesé kang digelar utawa dijaraké ing ngendi-endi.

1. Tafsir ayat:

Ing swarga kang wis diterangake sadurungé, ana babut-babut kang éndah banget lan apik dhéwé, digelar lan dijaraké ing sakupengé panggonan. Babut-babut iki dadi tandha kamulyan lan kepenak kang dirasakaké déning wong-wong mukmin ing swarga. Kabeh iku minangka ganjaran saka pangibadahé marang Allah nalika isih ana ing donya. Swarga iku panggonan kang kebak kanikmatan, ora ana tembung ala utawa tanpa guna, ana banyu kang mili terus-terusan, ana kursi-kursi kang dhuwur, gelas-gelas kang disiapake kanggo ngombe, bantal-bantal kang ditata rapi, lan babut-babut kang digelar ing ngendi-endi minangka panganggo lan papan panggonan kang kepenak.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhaké marang kita yèn swarga iku panggonan kang kebak kanikmatan lan kaéndahan kang ora bisa dibayangake ing donya.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hamba-Né kang taat, mula kita kudu sregep ngibadah supaya bisa mlebu swarga.
• Kabeh kanikmatan ing swarga iku asil saka pangibadah ing donya, mula aja nganti kita kesed utawa nglalèkaké perintah Allah.
• Ayat iki nuwuhaké rasa seneng lan pangarep-arep marang saben mukmin, supaya luwih semangat anggoné nglakoni agama Islam lan tresna marang Al-Qur'an.