Surja El-Gashije — Ajet 19

Kuptimi i fjalëve:

• Xhibal (جبال): malet.
• Nusibet (نُصِبَت): u ngritën, u vendosën fort dhe u fiksuan në tokë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e vazhdon thirrjen e Tij drejtuar jobesimtarëve që mohojnë ringjalljen, duke i ftuar ata të shikojnë me vëmendje krijesat e Tij madhështore. Pas përmendjes së devesë dhe qiellit, Ai i drejton ata te malet, duke thënë: "Dhe te malet – si u ngritën lart dhe u vendosën fort!"

Malet janë ngritur nga toka me lartësi të mëdha, të fiksuara thellë në brendësi të saj, duke i dhënë asaj qëndrueshmëri dhe stabilitet, në mënyrë që ajo të mos lëkundet me banorët e saj. Ato qëndrojnë të palëvizshme, të forta e të pathyeshme, si shtylla të mëdha që mbajnë tokën. Ky vendosje e përsosur dhe ky ngritje madhështore tregon fuqinë e pakufishme të Krijuesit, i Cili i krijoi ato pa asnjë mbështetje të dukshme, duke i bërë ato shenjë të qartë për këdo që mendon.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Vështrimi me mendime në krijesat e Allahut – si malet – e rrit besimin në fuqinë e Tij dhe e forcon bindjen se Ai që i krijoi ato me këtë përsosmëri, është i aftë t'i ringjallë të vdekurit.
2. Malet janë dëshmi e madhështisë së Allahut dhe e kujdesit të Tij për njerëzimin, sepse ato i japin tokës qëndrueshmëri, duke na mësuar se çdo gjë në këtë univers ka një qëllim dhe urtësi.
3. Ajeti na fton të reflektojmë mbi krijesat e Allahut, sepse ky reflektim është derë e hapur drejt njohjes së Zotit dhe e largon njeriun nga mohimi dhe mendjemadhësia.
4. Kujdesi i Allahut për ta bërë tokën të qëndrueshme për ne, tregon mëshirën e Tij të madhe, gjë që e bën njeriun ta dojë Zotin e tij dhe t'i jetë mirënjohës Atij.