Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 19

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْجِبَالِ (al-jibāl): gunung-gunung, yaiku tumpukan lemah lan watu sing dhuwur lan gedhe banget.
• نُصِبَتْ (nushibat): didegake, ditegakake, dipasang kanthi kukuh lan kuwat.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngajak manungsa supaya nggatekake gunung-gunung: kepriye gunung-gunung mau didegake lan ditegakake kanthi kukuh ing bumi. Gunung-gunung iku dudu barang sing cilik lan sepele, nanging tumpukan lemah lan watu sing gedhe banget, dhuwur, lan kuwat, dipasang dening Allah kanthi posisi sing mantep lan ora gampang obah. Kanthi didegake gunung-gunung mau, bumi dadi kukuh, ora goyang-goyang, lan ora obah-obah sing bisa ngganggu uripe manungsa sing manggon ing ndhuwure. Gunung-gunung iku tetep ngadeg kanthi mantep, ora gampang ambruk utawa ilang, dadi tandha kekuwatane Allah sing nitahake kabeh mau. Mula, wong-wong sing maido lan ora percaya marang Allah diajak mikir lan nggatekake tandha-tandha kekuwatane Allah ing alam iki, supaya padha sadhar lan gelem percaya marang sing nitahake.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa supaya gelem mikir lan nggatekake alam sakupenge, amarga ing kono ana tandha-tandha gedhene kekuwatane Allah.
• Gunung-gunung sing kukuh lan mantep iku bukti yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngatur kabeh barang.
• Kanthi nggatekake ciptaan Allah, manungsa bisa tambah iman lan tambah cedhak marang Allah.
• Ayat iki mulangake yen Islam ngajak manungsa nggunakake akal lan pikiran kanggo ngerteni kebesaraning Allah, mula dadi dalan sing gampang kanggo wong sing kepengin ngerti bebener.
• Kabeh sing ana ing alam iki, kalebu gunung, iku nikmat saka Allah sing kudu disyukuri lan dijaga.