Surja El-Fexhr — Ajet 11

Kuptimi i fjalëve:

• طَغَوْا (taghau): e kaluan kufirin në padrejtësi, arrogancë dhe mosbindje ndaj Allahut.
• فِي الْبِلَادِ (fil-bilad): nëpër vendet dhe tokat e tyre.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti flet për popujt e mëdhenj të historisë – si Adi, Themudi dhe Faraoni – të cilët u përmendën në ajetet paraprake. Këta ishin popuj që i kaluan të gjitha kufijtë në tirani dhe padrejtësi. Ata nuk u mjaftuan me mosbindje të thjeshtë, por përhapën nëpër vendet e tyre çrregullime, shtypje dhe korrupsion. Ata u sollën me arrogancë ndaj njerëzve, i nënshtruan ata me forcë dhe i trajtuan me mizori, duke u ngritur kundër ligjeve të Allahut dhe duke i shkelur ato. Ata menduan se fuqia dhe pasuria e tyre do t'i bënte të pavdekshëm dhe se nuk do të mbanin llogari për veprat e tyre. Por Allahu i Madhërishëm i shkatërroi ata me një dënim të ashpër, sepse Ai është gjithmonë në pritje për ata që e kundërshtojnë Atë – Ai u jep atyre afat, por kur i kap, i kap me forcën e Tij të plotë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se tiranët dhe shtypësit, sado të fortë dhe të fuqishëm që të jenë, nuk mund t'i shpëtojnë dënimit të Allahut. Historia është dëshmitare se çdo popull që ka shtypur dhe ka kaluar kufijtë, është zhdukur nga faqja e dheut.
2. Ajeti na bën thirrje që të jemi të drejtë dhe të përulur në tokë, duke theksuar se pushteti dhe pasuria janë sprovë, jo privilegj për të bërë padrejtësi.
3. Na kujton se Allahu është i durueshëm, por jo i pakujdesshëm – Ai i jep njeriut mundësi për t'u penduar, por nëse vazhdon në gabim, dënimi i Tij është i pashmangshëm.
4. Ajeti na nxit të reflektojmë mbi fatin e popujve të mëparshëm, që të marrim mësim dhe të mos biem në të njëjtat gabime.