At-Taubah · 120/129
Terjemah Transliterasi — Surat At-Taubah
مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ۝١٢٠
Maa kaana li ahlil Madeenati wa man hawlahum minal A`raabi ai yatakhallafoo `ar-Rasoolil laahi wa laa yarghaboo bi anfusihim `an nafsih; zaalika bi annahum laa yuseebuhum zama unw wa laa nasabunw wa laa makhmasatun fee sabeelil laahi wa laa yata`oona mawti`ai yagheezul kuffaara wa laa yanaaloona min `aduwwin nailan illaa kutiba lahum bihee `amalun saalih; innal laaha laa yudee`u ajral muhsineen
📖 Ing Basa Jawa
Ora mungguh tumrapé wong Madinah sarta wong-wong sagara wedhi ing sakiwa-tengené dhèwèké, yèn ta padha karia ing pengkerané Utusaning Allah, sarta ora yèn ta padha amriha suka tumrap awaké dhéwé angungkuli sarirané; mangkono iku amarga ngelak lan rekasa sarta luwé ora angenani dhèwèké kabèh ana ing dadalaning Allah; lan padha ora angambah dalan, kang andadèkaké muringé para kafir, apa déné dhèwèké padha ora apakolih saka musuh apa kang padha pinakolih, ana- nging amarga saka iku panggawé becik wus katulis tumrap dhèwèké; sayekti Allah iku ora amusprakaké ganjarané wong-wong kang padha agawé becik

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ : kanggo wong-wong kang manggon ing kutha Madinah.
  • الْأَعْرَابِ : wong-wong Arab kang manggon ing ara-ara utawa padesan sekitar Madinah.
  • يَتَخَلَّفُوا : padha kari utawa ora melu.
  • يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ : padha ngrumat awake dhewe lan ora gelem nandhang kangelan kaya kang dialami dening Rasulullah.
  • ظَمَأٌ : ngelak utawa kekurangan banyu.
  • نَصَبٌ : kesel utawa kangelan.
  • مَخْمَصَةٌ : ngelih utawa kekurangan pangan.
  • مَوْطِئًا : panggonan kang diambah utawa diliwati.
  • يَغِيظُ : gawe nesu utawa gawe mangkel.
  • نَيْلًا : olehe nyerang mungsuh, bisa awujud mateni, ngalahake, utawa nyekel.
  • كُتِبَ لَهُم : dicathet lan ditetepake kanggo dheweke.

2) Panjlentrehan ayat:

Ayat iki nerangake yen ora pantes tumrap wong-wong Madinah lan wong-wong Arab kang manggon ing sekitar Madinah yen padha kari nalika Rasulullah ﷺ budhal perang. Ora pantes uga yen padha luwih ngutamakake keslametan awake dhewe tinimbang keslametan lan kangelane Rasulullah ﷺ. Mesthine padha melu lan nandhang kangelan bebarengan karo beliau.

Sebab, saben kangelan kang dialami para mujahid ing dalan Allah iku ora bakal sirna tanpa ganjaran. Yen padha ngelak, kesel, utawa ngelih ing dalan Allah, yen padha ngambah panggonan kang gawe nesune wong-wong kafir, lan yen padha bisa ngalahake mungsuh kanthi mateni, nyekel, utawa ngalahake, kabeh mau bakal dicathet minangka amal saleh kanggo dheweke. Allah ora bakal nyirnakake ganjaran wong-wong kang padha nindakake kabecikan.

Dadi, ayat iki ngandhani yen perjuangan ing dalan Allah iku ora mung bab perang, nanging saben rasa lara, saben tetes kringet, lan saben langkah kang gawe kuwatir mungsuh, kabeh iku diitung minangka ibadah lan bakal oleh ganjaran saka Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

  • Ayat iki mulangake yen kudu melu lan ndhukung perjuangan Rasulullah ﷺ, ora mung mikirake awake dhewe.
  • Saben kangelan lan rasa lara kang dialami ing dalan Allah, sanajan mung ngelak utawa kesel, iku bakal oleh ganjaran.
  • Allah iku ora tau nyirnakake ganjarane wong-wong kang padha tumindak becik, mula kita ora perlu kuwatir yen wis nindakake kabecikan.
  • Ayat iki nuwuhake semangat kanggo padha berkorban ing dalan Allah, amarga saben pangorbanan mesthi ana ganjarane.
  • Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni marang usaha lan pangorbanan, sanajan mung cilik, mesthi diitung dening Allah.


📜 Ayat 118-122 — Surat At-Taubah

118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
Lan tumrap wong tetelu, kang padha katinggal kari, nganti nalikané bumi rupek ingatasé dhè- wèké, sanajan jembar, lan jiwané padha dadi rupek ingatasé dhè- wèké; lan padha yakin, manawa ora ana pangungsèn saka Allah, kajaba marang Pan- jenengané; tumuli Panjenengané bali marang dhèwèké, supaya dhèwèké padha balia ; sayekti Allah iku Kang-Tansah-aboli-bali , Kang-Mahaasih
119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
É, sira kang padha angèstu! padha diprayitna ing Allah, sarta padha anyar- tanana para susatya
120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
Ora mungguh tumrapé wong Madinah sarta wong-wong sagara wedhi ing sakiwa-tengené dhèwèké, yèn ta padha karia ing pengkerané Utusaning Allah, sarta ora yèn ta padha amriha suka tumrap awaké dhéwé angungkuli sarirané; mangkono iku amarga ngelak lan rekasa sarta luwé ora angenani dhèwèké kabèh ana ing dadalaning Allah; lan padha ora angambah dalan, kang andadèkaké muringé para kafir, apa déné dhèwèké padha ora apakolih saka musuh apa kang padha pinakolih, ana- nging amarga saka iku panggawé becik wus katulis tumrap dhèwèké; sayekti Allah iku ora amusprakaké ganjarané wong-wong kang padha agawé becik
121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Sarta dhèwèké padha ora mèwèhaké pawèwèh, cilik utawa gedhé, apa déné padha ora anya- brang ing jujurang kajaba iku wus tinulis becik tumrap dhèwèké, amrih Allah aparing wawales kang luwih becik marang dhèwèké, amarga saka apa kang wus padha dilakoni
122۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
Lan ora layak para angèstu iku yèn ta padha budhala akerig lampit; lah yagéné ora ana sagolo- ngan saka saben-saben papanthané dhèwèké, kang budhal, dimèn pa- dha marsudi mamrih mangerti ing dalem prakara agama, supaya dhèwèké padha apépéling marang panunggalané samangsa padha bali katemu dhèwèké, supa-ya dhèwèké padha angati-ati
At-TaubahDhaptar Al-Quran
129Ayat
MedinanRevelation
120Ayat

Terjemah — At-Taubah 120

Surat At-Taubah Ayat 120 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Ora mungguh tumrapé wong Madinah sarta wong-wong sagara wedhi ing…

Surat Ayat 120/129 — Surat At-Taubah التوبة (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat At-Taubah Rungokna, Surat At-Taubah Terjemah, Surat At-Taubah mp3, Surat At-Taubah pdf. Ayat 118–122. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers