سوره توبه آیه 120 - خواندن, گوش دهید, ترجمه, فارسی : اهل مدينه و عربهاى باديه‌نشين اطراف آن را نرسد كه…

توبه · 120/129

ترجمه آوانگاری — سوره توبه

مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ۝١٢٠

🔤 آوانگاری

Maa kaana li ahlil Madeenati wa man hawlahum minal A`raabi ai yatakhallafoo `ar-Rasoolil laahi wa laa yarghaboo bi anfusihim `an nafsih; zaalika bi annahum laa yuseebuhum zama unw wa laa nasabunw wa laa makhmasatun fee sabeelil laahi wa laa yata`oona mawti`ai yagheezul kuffaara wa laa yanaaloona min `aduwwin nailan illaa kutiba lahum bihee `amalun saalih; innal laaha laa yudee`u ajral muhsineen

📖 ترجمه (معنای فارسی)

📖 معنای فارسی

اهل مدينه و عربهاى باديه‌نشين اطراف آن را نرسد كه از همراهى با پيامبر خدا تخلف ورزند و نبايد كه از او به خود پردازند. زيرا در راه خدا هيچ تشنگى به آنها چيره نشود يا به رنج نيفتند يا به گرسنگى دچار نگردند يا قدمى كه كافران را خشمگين سازد برندارند يا به دشمن دستبردى نزنند، مگر آنكه عمل صالحى برايشان نوشته شود، كه خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمى‌سازد.

🌐 Additional reference in اردو

📖 آیه 📜 تفسیر 📚 Al-Waseet 🔤 اعراب

0:00

📜

ترجمه — Tafsir

## تفسیر آیه ۱۲۰ سوره توبه

### معانی لغات:

ظَمَأ: تشنگی
نَصَب: خستگی و رنج
مَخْمَصَه: گرسنگی و قحطی
یَطَؤُونَ: پا میگذارند (به زمینی)
مَوْطِئًا: جای پا، مکانی که پا بر آن نهاده میشود
یَغِیظُ: خشمگین میکند
نَیْلًا: دستیابی به چیزی (کشتن، اسیر کردن، شکست دادن)

### تفسیر آیه:

سزاوار نیست که اهل مدینه و بادیهنشینان اطراف آن، از همراهی با رسول خدا صلیاللهعلیهوسلم در جهاد بازمانند و خود را از رنج و مشقتی که آن حضرت متحمل میشود، برکنار دارند و آسایش خود را بر فداکاری در راه خدا ترجیح دهند. این حکم به این دلیل است که آنان در راه خدا هرگز تشنگی، خستگی و گرسنگی نمیکشند و به هیچ سرزمینی قدم نمیگذارند که موجب خشم کافران شود و هیچ ضربهای بر دشمن وارد نمیآورند — خواه کشتن، خواه اسیر کردن، خواه شکست دادن — مگر اینکه در برابر آن، عمل صالحی برایشان نوشته میشود و پاداشی شایسته دریافت میدارند. بهیقین خداوند پاداش نیکوکاران را تباه نمیسازد و آن را کامل و تمام به آنان عطا میکند.

### فواید و پیامهای آیه:

همراهی با رهبر در سختیها: مؤمن واقعی کسی است که در مشکلات و رنجها، پیشوای خود را تنها نگذارد و در کنار او بماند، نه اینکه در آسایش بنشیند و دیگری زحمت بکشد.
ارزش عمل در راه خدا: هر قدمی که در راه خدا برداشته شود — حتی اگر کوچک و به ظاهر ناچیز باشد — در نزد خداوند ارزشمند است و پاداش دارد؛ حتی رنج تشنگی و گرسنگی در این راه، خود عبادتی محسوب میشود.
تضمین پاداش الهی: خداوند هیچ عمل خیری را — هر چند کوچک — بدون پاداش نمیگذارد. این مژدهای است برای همه کسانی که در راه حق قدم برمیدارند و از هیچ تلاشی فروگذار نمیکنند.
انگیزه جهاد و فداکاری: این آیه به مؤمنان انگیزه میدهد که در راه خدا و دفاع از دین، از هیچ تلاشی دریغ نکنند، زیرا تمام زحمات آنان نزد خداوند محفوظ است و هرگز ضایع نخواهد شد.
محبت به رسول خدا صلیاللهعلیهوسلم: این آیه نشان میدهد که محبت واقعی به پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوسلم اقتضا میکند که جان و مال خود را در راه او و آرمانهایش فدا کنیم و از رنجهای او در امان نمانیم.

📜 آیه 118-122 — سوره توبه

118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

و نيز خدا پذيرفت توبه آن سه تن را كه از جنگ تخلف كرده بودند، تا آنگاه كه زمين با همه گشادگيش بر آنها تنگ شد و جان در تنشان نمى‌گنجيد و خود دانستند كه جز خداوند هيچ پناهگاهى كه بدان روى آورند ندارند. پس خداوند توبه آنان بپذيرفت تا به او بازآيند، كه توبه‌پذير و مهربان است.

119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد.

120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

و هيچ مالى چه اندك و چه بسيار خرج نكنند و از هيچ واديى نگذرند، مگر آنكه به حسابشان نوشته شود، تا خدا پاداششان دهد، چون پاداش نيكوترين كارى كه مى‌كرده‌اند.

122۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ

و نتوانند مؤمنان كه همگى به سفر روند. چرا از هر گروهى دسته‌اى به سفر نروند تا دانش دين خويش را بياموزند و چون بازگشتند مردم خود را هشدار دهند، باشد كه از زشتكارى حذر كنند؟

→ آیه 119 📖 توبه آیه 121 ←

توبهفهرست قرآن

129آیه

مدنیمحل نزول

120آیه

ترجمه — توبه 120

سوره توبه آیه 120 - خواندن, گوش دهید, ترجمه, فارسی : اهل مدينه و عربهاى باديه‌نشين اطراف آن را نرسد كه…

سوره آیه 120/129 — سوره توبه التوبة (مدنی). خواندن گوش دهید ترجمه (فارسی). گوش دهید: سوره توبه گوش دهید, سوره توبه ترجمه, سوره توبه mp3, سوره توبه pdf. آیه 118–122. معنای فارسی: اردو.