Sure Tevbe — Ayet 120

Kelime Anlamları:

• Tevbe Suresi 120. Ayet: "Medine halkı ve çevresindeki bedevîler için, Allah'ın Resulü'nden geri kalmaları ve kendi canlarını onun canından üstün tutmaları uygun değildir. Çünkü onlar Allah yolunda bir susuzluğa, bir yorgunluğa, bir açlığa uğramazlar; kâfirleri öfkelendiren bir yere ayak basmazlar ve düşmana karşı bir başarı elde etmezler ki karşılığında kendilerine salih bir amel yazılmış olmasın. Şüphesiz Allah, iyilik edenlerin ecrini zayi etmez."
• ظَمَأٌ (Zama'): Susuzluk.
• نَصَبٌ (Naseb): Yorgunluk, bitkinlik, meşakkat.
• مَخْمَصَةٌ (Mahmasa): Açlık, kıtlık.
• يَطَؤُونَ (Yetaûne): Ayak basarlar, bir yere girerler.
• مَوْطِئًا (Mavtıa): Ayak basılan yer, bir bölge.
• يَغِيظُ (Yegîzu): Öfkelendirir, hiddetlendirir.
• نَيْلًا (Neyl): Erişme, ulaşma; burada düşmana karşı elde edilen zafer, ganimet, esir alma veya onlara bir zarar verme anlamındadır.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Medine'de yaşayan Müslümanlara ve çevrelerindeki bedevî Araplara hitap ederek, Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) cihada çıktığında ondan geri kalmalarının, kendi canlarını ve rahatlarını onun canından ve meşakkatinden üstün tutmalarının asla yakışık almayacağını bildirmektedir. Bu, sadece bir tavsiye değil; iman edenlerin gönlüne nakşedilmesi gereken derin bir edep ve teslimiyet dersidir. Mümin, sevgilisini kendi nefsinden daha çok sevmeli, onun uğradığı her zorluğu kendi canına minnet bilmelidir. Çünkü Allah Resulü'nün davası, ümmetin canından daha azizdir.

Ayet, bu büyük emrin ardından müminlere öyle müjdeler veriyor ki, bu müjdeler cihadın ve Allah yolunda fedakârlığın zahmetini tamamen unutturur. Şöyle ki: Allah yolunda bir susuzluk, bir yorgunluk, bir açlık çekerler; kâfirleri öfkelendiren bir beldeye ayak basarlar; düşmandan bir esir alır, bir ganimet elde eder veya onları bozguna uğratırlar. İşte tüm bunların her biri, onlar için tek tek "salih bir amel" olarak defterlerine yazılır. Yani müminin Allah yolunda attığı her adım, çektiği her sıkıntı, gösterdiği her gayret asla boşa gitmez; aksine ahirette kendisine sunulacak eşsiz bir sermayeye dönüşür.

Bu ayet, müminlere şu müjdeyi verir: Allah Teâlâ, iyilik edenlerin, ihsanla hareket edenlerin ecrini asla zayi etmez. O, kullarının yaptığı hiçbir hayrı görmezden gelmez; aksine onları kat kat fazlasıyla mükâfatlandırır. Ey iman edenler! Sizler de bu ayetin ışığında biliniz ki, Allah yolunda atılan her adım, çekilen her zorluk, gösterilen her sabır, sizin için dünyada bir onur, ahirette ise bir kurtuluş vesilesidir. Öyleyse canınızı, malınızı ve vaktinizi Allah'ın rızası için harcamaktan çekinmeyin. Çünkü Allah'ın katında sizin için hazırlanan mükâfat, sizin aklınıza bile gelmeyecek kadar büyüktür. Bu, iyilik edenlerin, ihsan sahiplerinin asla kaybetmeyeceği bir sözdür.