توبه · 120/129
ژباړه لیکلاسته — سورت توبه
مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ۝١٢٠
Maa kaana li ahlil Madeenati wa man hawlahum minal A`raabi ai yatakhallafoo `ar-Rasoolil laahi wa laa yarghaboo bi anfusihim `an nafsih; zaalika bi annahum laa yuseebuhum zama unw wa laa nasabunw wa laa makhmasatun fee sabeelil laahi wa laa yata`oona mawti`ai yagheezul kuffaara wa laa yanaaloona min `aduwwin nailan illaa kutiba lahum bihee `amalun saalih; innal laaha laa yudee`u ajral muhsineen
📖 پښتو
د مدینې د خلقو لپاره او د دوى چاپېره د هغه چا لپاره چې اعرابیان دي، روا نه دي چې له رسول الله (ﷺ) نه شا ته پاتې شي او نه دا چې خپل ځانونه د هغه له ځان نه ښه او غوره وګڼي، دا ځكه چې یقینًا دوى چې دي، دوى ته نه څه تنده رسي او نه ستړي والى او نه لوږه د الله په لاره كې او نه دوى په كوم داسې ځاى قدمونه ږدي چې كفار په غصه كوي اونه رسي دوى دښمن ته په (هېڅ) رسېدلو سره (چې د هغوى وژل، بنديان كول او لوټ كول دي) مګر دوى ته په دې سره نېك عمل لیكلى شي، بېشكه الله د نېكي كوونكو اجر نه ضايع كوي

🎧 واورئ
📜

ژباړه — Tafsir

د کلمو معناګانې:

  • ظَمَأٌ: تنده، تږي.
  • نَصَبٌ: ستړیا، مصیبت.
  • مَخْمَصَةٌ: لوږه، قحطي.
  • يَطَؤُونَ مَوْطِئًا: هغه ځای ته پښه ایښودل چې کفار ورته خپه شي.
  • يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا: د دښمن څخه کومه ګټه ترلاسه کول، لکه وژل، بندي کول، یا ماتې ورکول.

تفسیر:

د مدینې د اوسیدونکو او د هغوی شاوخوا د صحرا نشینو عربو لپاره دا سمه او مناسبه نه وه چې د الله له رسوله (صلی الله علیه وسلم) څخه وروسته پاتې شي، کله چې هغه د جهاد لپاره وځي، او نه دا چې خپل ځانونه د هغه (صلی الله علیه وسلم) له ځانه ډېر خوښ او غوره وګڼي، یعنې دوی باید خپل ځانونه د هغه په لاره کې قربان کړي، نه دا چې له تکلیف څخه ځان وساتي او هغه په مشقت کې پرېږدي.

دا حکم د دې لپاره دی چې کله دوی د الله په لاره کې (د جهاد په وخت کې) تنده، ستړیا، یا لوږه ویني، یا په داسې ځای کې قدم کیږدي چې کفار ورته خپه شي، یا د دښمن څخه کومه بریا ترلاسه کړي (لکه وژل، بندي کول، یا ماتې ورکول) — نو د دې ټولو په بدل کې د دوی لپاره یو نیک عمل لیکل کیږي، چې د دوی د درجې لوړولو سبب ګرځي. بېشکه الله تعالی د نیکو کړنو کوونکو اجر نه ضایع کوي، بلکې هغوی ته یې بشپړ او له زیاتوالي سره ورکوي.

فایدې:

  • دا آیت مومنانو ته دا زړورتیا ورکوي چې د الله په لاره کې هر ډول تکلیف او مشقت د دوی لپاره ضایع نه ځي، بلکې هر کوچنی عمل هم د الله په نزد ثبت کیږي او د ثواب سبب ګرځي.
  • دا چې مسلمان باید د خپل پیغمبر (صلی الله علیه وسلم) سره په ټولو چارو کې ملګری وي، په ځانګړې توګه د جهاد په وخت کې، او خپل ځان د هغه له ځانه ډېر نه ګڼي.
  • دا چې الله تعالی د خپلو بندګانو د نیکو اعمالو اجر هیڅکله نه هیروي، او دوی ته به یې په بشپړه توګه ورکړي — دا د مومن لپاره لوی هڅوونکی پیغام دی چې په نیکو کارونو کې کوټلی وي.


📜 آیت 118-122 — سورت توبه

118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
او په هغو درې كسانو باندې چې وروسته كړى شوي وو، تر دې چې په دوى باندې ځمكه، سره د هغې له ارت والي تنګه شوه او په دوى باندې خپل ځانونه (هم) تنګ شول او دوى یقین وكړ چې د الله (له عذاب) نه د پناه هېڅ ځاى نشته مګر هم ده ته دى، بیا هغه (الله) په دوى مهرباني وكړه، د دې لپاره چې دوى توبه وباسي۔، بېشكه چې الله، هم دى ښه توبه قبلوونكى، بې حده مهربان دى
119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
اى هغو كسانو چې ایمان يې راوړى دى! تاسو له الله نه ووېرېږئ او له رښتینو سره ملګري شئ
120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
د مدینې د خلقو لپاره او د دوى چاپېره د هغه چا لپاره چې اعرابیان دي، روا نه دي چې له رسول الله (ﷺ) نه شا ته پاتې شي او نه دا چې خپل ځانونه د هغه له ځان نه ښه او غوره وګڼي، دا ځكه چې یقینًا دوى چې دي، دوى ته نه څه تنده رسي او نه ستړي والى او نه لوږه د الله په لاره كې او نه دوى په كوم داسې ځاى قدمونه ږدي چې كفار په غصه كوي اونه رسي دوى دښمن ته په (هېڅ) رسېدلو سره (چې د هغوى وژل، بنديان كول او لوټ كول دي) مګر دوى ته په دې سره نېك عمل لیكلى شي، بېشكه الله د نېكي كوونكو اجر نه ضايع كوي
121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
او نه دوى څه نفقه لګوي، نه وړه او نه لویه او نه څه میدان قطع كوي مګر د دوى لپاره (يې ثواب) لیكلى شي، د دې لپاره چې الله دوى ته د هغو بهترینو عملونو جزا وركړي چې دوى به كول
122۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
او مومنان داسې نه دي چې ټول له څېرمې ووځي، نو ولې نه وځي د دوى له هرې ډلې نه یو ټولګى؟ د دې لپاره چې دوى په دین كې ژوره پوهه پیدا كړي او خپل قوم ته انذار وركړي كله چې دوى ته راواپس شي، د دې لپاره چې دوى ووېرېږي
توبهقرآن فهرست
129آیت
MedinanRevelation
120آیت

ژباړه — توبه 120

سورت توبه آیت 120 - لوستل, واورئ, ژباړه, پښتو : د مدینې د خلقو لپاره او د دوى چاپېره د…

سورت آیت 120/129 — سورت توبه التوبة (Medinan). لوستل واورئ ژباړه (پښتو). واورئ: سورت توبه واورئ, سورت توبه ژباړه, سورت توبه mp3, سورت توبه pdf. آیت 118–122. پښتو: فارسی.




قرآن کریم


Monday, September 7, 2026

Don't forget us in your sincere prayers