Сураи Ат-Тауба Оят 120 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аҳли Мадина ва арабҳои бодиянишини атрофи онро нарасад, ки аз…

Ат-Тауба · 120/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ۝١٢٠

🔤 Transliteration

Maa kaana li ahlil Madeenati wa man hawlahum minal A`raabi ai yatakhallafoo `ar-Rasoolil laahi wa laa yarghaboo bi anfusihim `an nafsih; zaalika bi annahum laa yuseebuhum zama unw wa laa nasabunw wa laa makhmasatun fee sabeelil laahi wa laa yata`oona mawti`ai yagheezul kuffaara wa laa yanaaloona min `aduwwin nailan illaa kutiba lahum bihee `amalun saalih; innal laaha laa yudee`u ajral muhsineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аҳли Мадина ва арабҳои бодиянишини атрофи онро нарасад, ки аз ҳамроҳӣ бо паёмбари Худо кафокашӣ намоянд ва набояд, ки аз Ӯ ба худ (яъне аз Ӯ гузашта ба ҳифзи ҷони худ бошанд) пардозанд. Зеро дар роҳи Худо ҳеҷ ташнагӣ ба онҳо чира нашавад ё ба ранҷ наафтанд, ё ба гуруснагӣ дучор нагарданд ё қадаме, ки кофиронро хашмгин созад, барнадоранд, ё ба душман дастбурде назананд, магар он ки амали солеҳе барояшон навишта шавад, ки Худо подоши некӯкоронро нобуд намесозад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

تَخَلَّفُوا: боқӣ мондан, ақиб мондан аз корвон.
يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ: ҷони худро азизтар донистан аз ҷони Паёмбар (с) ва худро аз хатар дур нигоҳ доштан, дар ҳоле ки ӯ дар хатар аст.
ظَمَأٌ: ташнагӣ.
نَصَبٌ: хастагӣ ва ранҷу машаққат.
مَخْمَصَةٌ: гуруснагӣ.
مَوْطِئًا: ҷойе, ки пой бар он гузошта мешавад.
يَغِيظُ: ба хашм меорад, ғазабнок месозад.
نَيْلًا: расидан ба душман бо куштан, асир гирифтан, шикаст додан ё ғанимат гирифтан.

Тафсири оят:

Ба аҳли Мадина ва онҳое, ки дар атрофи он аз бодиянишинон зиндагӣ мекарданд, сазовор набуд, ки ҳангоме Паёмбари Худо (с) худаш ба ҷиҳод мебарояд, онҳо дар хонаҳои худ бимонand ва аз ҳамроҳӣ бо ӯ рӯй гардонанд. Инчунин ба онҳо сазовор набуд, ки ҷони худро азизтар аз ҷони Паёмбар (с) донанд ва худро аз машаққату хатар дур нигоҳ доранд, дар ҳоле ки ӯ дар миёни хатар аст. Балки воҷиб буд, ки ҷони худро фидои ҷони ӯ кунанд.

Сабаби ин ҳукм он аст, ки ҳар ташнагӣ, ҳар хастагӣ ва ҳар гуруснагие, ки дар роҳи Худо ба онҳо мерасад, ва ҳар қадаме, ки ба замине мегузоранд ва он қадам каффоронро ба хашм меорад, ва ҳар зарбае, ки ба душман мерасонанд — хоҳ куштан бошад, хоҳ асир гирифтан, хоҳ шикаст додан, хоҳ ғанимат гирифтан — ҳамаи ин барои онҳо ҳамчун амали солеҳ навишта мешавад. Яъне ҳар ранҷу машаққате, ки дар роҳи ҷиҳод таҳаммул мекунанд, сабаби сабти савоби амали нек барои онҳо мегардад.

Ҳаққо, ки Худованд подоши некӯкоронро зоеъ намекунад, балки онро ба таври комил медиҳад ва бар он меафзояд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳамроҳӣ бо Паёмбар (с) ва дастгирии ӯ дар роҳи Худо вазифаи муҳими ҳар мусулмон аст ва набояд касе ҷони худро азизтар аз даъвати ҳақ донад.
Ҳар ранҷу машаққат, ташнагӣ, гуруснагӣ ва хастагӣ, ки дар роҳи Худо таҳаммул мешавад, савоби бузург дорад ва Худованд онро беподош намегузорад.
Ин оят ба мусулмонон умед мебахшад, ки ҳатто қадамҳои хурд ва амалҳои ночиз дар роҳи Худо сабт мешаванд ва подоши худро мегиранд.
Худованд подоши некӯкоронро зоеъ намекунад — ин боварӣ ба адлу лутфи Худо мусулмонро ба некӯкорӣ ва сабр дар роҳи ҳақ ташвиқ мекунад.
Ин оят ҳамчунин нишон медиҳад, ки ислом дини ҷидду ҷаҳд, фидокорӣ ва масъулиятшиносӣ аст, на дини танбалӣ ва канорагирӣ.

📜 Оят 118-122 — Сураи Ат-Тауба

118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

Ва низ Худо пазируфт тавбаи он се танро, ки аз ҷанг хонанишинӣ карда буданд, то он гоҳ, ки замин бо ҳамаи кушодагияш бар онҳо танг шуд ва ҷон дар танашон намеғунҷид ва худ донистанд, ки ҷуз Худованд ҳеҷ паноҳгоҳе, ки ба он рӯй оваранд, надоранд. Пас Худованд тавбаи онон пазируфт, то ба Ӯ бозоянд, ки тавбапазиру меҳрубон аст!

119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо битарсед ва бо ростгӯён бошед!

120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Ва ҳеҷ моле — чӣ андаку чӣ бисёр — харҷ накунанд ва аз ҳеҷ водие нагзаранд, магар он ки ба ҳисобашон навишта шавад, то Худо подошашон диҳад, чун подоши некӯтарин коре, ки мекардаанд.

122۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ

Ва натавонанд мӯъминон, ки ҳамагӣ ба сафар раванд. Чаро аз ҳар гурӯҳе дастае ба сафар нараванд, то дониши дини хешро биёмузанд ва чун бозгаштанд, мардуми худро хушдор диҳанд, бошад, ки аз зишткорӣ ҳазар кунанд?

← Оят 119 📖 Ат-Тауба Оят 121 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

120Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 120

Сураи Ат-Тауба Оят 120 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аҳли Мадина ва арабҳои бодиянишини атрофи онро нарасад, ки аз…

Сураи Оят 120/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 118–122. Ба Тоҷикӣ: Русский.