Surja Et-Teube — Ajet 123

Kuptimet e fjalëve:

• يَلُونَكُم: ata që janë më afër jush, fqinjët tuaj në territor dhe afërsi.
• غِلْظَةً: ashpërsi, forcë dhe vendosmëri në luftë kundër tyre.

Tefsiri i ajetit:

O ju që besuat sinqerisht në Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe vepruat sipas ligjit të Tij! Filloni luftën kundër jobesimtarëve që janë më afër jush, sepse ata paraqesin rrezik më të madh për sigurinë tuaj dhe për fenë tuaj. Ata duhet të ndiejnë nga ju forcë, ashpërsi dhe vendosmëri në betejë, në mënyrë që të frikësohen dhe të tërhiqen nga dëmtimi i juaji. Dhe dijeni se Allahu është me ata që i frikësohen Atij, që e ruajnë veten nga mëkatet dhe që i përmbahen urdhrave të Tij – Ai i mbështet ata me ndihmën dhe fitoren e Tij.

Ky urdhër është i përgjithshëm: luftoni fillimisht armikun më të afërt, pastaj ata që vijnë pas tyre sipas afërsisë, sepse kështu sigurohet mbrojtja e territorit islam dhe ruhet siguria e besimtarëve. Ashpërsia ndaj armikut nuk do të thotë padrejtësi, por do të thotë forcë dhe seriozitet në mbrojtjen e së vërtetës, në mënyrë që armiku të mos guxojë të shkelë të drejtat e muslimanëve.

Përfitimet nga ajati:

1. Urtësia e urdhrit për të luftuar fillimisht armikun e afërt është ruajtja e sigurisë dhe e stabilitetit të komunitetit islam, sepse rreziku i afërt është më i rrezikshëm se ai i largët.
2. Besimtari duhet të jetë i fortë dhe i vendosur ndaj armiqve të fesë, duke mos u treguar i dobët ose i lëkundur, sepse kjo i mbron ata nga sulmet dhe i bën ata të mendojnë para se të veprojnë kundër muslimanëve.
3. Lidhja midis luftës dhe devotshmërisë: fitorja nuk vjen vetëm nga forca numerike dhe armatimi, por nga devotshmëria dhe frika ndaj Allahut, sepse Ai është me të devotshmit me ndihmën dhe mbështetjen e Tij.
4. Ajati i mëson besimtarët se suksesi në beteja dhe në jetë në përgjithësi varet nga bindja ndaj Allahut dhe ruajtja e kufijve të Tij, dhe se kush i frikësohet Allahut, Allahu i jep atij forcë dhe mbështetje që tejkalon çdo fuqi tjetër.