Sure Tevbe — Ayet 123

Kelime Anlamları:

• Yelûneküm: Size yakın olanlar, size komşu bulunanlar, etrafınızda bulunanlar.
• Küffâr: Kâfirler, Allah'ı inkâr edenler.
• Gılza: Sertlik, şiddet, katılık; düşmana karşı gösterilen tavizsiz duruş.
• Müttakîn: Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, O'nun emirlerini titizlikle yerine getirip yasaklarından kaçınanlar.

Tefsir:

Ey iman edenler! Allah'a ve Resûlü'ne yürekten inanıp hayatınızı O'nun rızasına göre düzenleyen müminler! Allah Teâlâ size, düşmanlarınızla mücadelede öncelik sırasını öğretiyor. Önce size en yakın olan kâfirlerle savaşmanızı emrediyor. Bu, hem İslâm'ın güvenliğini sağlamak hem de düşmanın size verebileceği zararı en aza indirmek içindir. Çünkü yakın düşman, uzak düşmandan daha tehlikelidir; sürekli bir tehdit oluşturur, casusluk yapar, fitne çıkarır ve müminlerin moralini bozar. Bu sebeple önce yakın çevredeki tehlikeler bertaraf edilmeli, sonra daha uzak bölgelere yönelinmelidir.

Allah Teâlâ ayrıca müminlerin, kâfirlere karşı gılza yani sertlik ve şiddetle muamele etmelerini istemektedir. Bu, zalim ve inatçı düşmanlara karşı yumuşak davranıp onlara fırsat vermemek demektir. Mümin, merhametli ve şefkatli olmalıdır; ancak bu merhamet, düşmana karşı zafiyet göstermek anlamına gelmez. Düşman, müminin bu sertliğini görsün ki cesaret bulup saldırmaya kalkışmasın. Bu sertlik, onları caydıracak ve İslâm'ın izzetini koruyacaktır. Unutmayın ki bu sertlik, nefislerin zulmü için değil, Allah'ın dinini yüceltmek ve Müslümanların canını, malını ve inancını korumak içindir.

Ey müminler! Bir de bilin ki Allah Teâlâ, kendisine karşı gelmekten sakınan, emirlerine uyup yasaklarından kaçınan takva sahibi kullarıyla beraberdir. Bu beraberlik, onları desteklemesi, yardım etmesi, kalplerine güven ve sebat vermesi, zorluklarda onları yalnız bırakmaması demektir. Siz de takva üzere olun ki Allah'ın yardımı sizinle olsun. Takva, savaşta da barışta da müminin en büyük silahıdır. Allah'ın yardımı sizinle olduğu sürece, düşmanlar ne kadar çok olursa olsun, zafer müminlerindir.

Bu emir, müminlere hem bir görev hem de bir müjdedir. Görev; düşmana karşı hazırlıklı olmak, yakın tehditleri bertaraf etmek ve gerektiğinde sert ve kararlı durmaktır. Müjde ise; bu yolda Allah'ın, takva sahipleriyle beraber olduğu ve onları asla yalnız bırakmayacağıdır. Öyleyse ey iman edenler! Allah'a güvenin, takva ile donanın ve düşmanlarınıza karşı izzetli ve onurlu durun. Bilin ki Allah, samimi müminleri asla yardımsız bırakmaz.