Suurah At-Tawbah — Aayad 123

Macnaha ereyada:

• يَلُونَكُمْ: kuwa idinla xiga oo idinla deriska ah, kuwa ugu dhow dhulka Islaamka.
• غِلْظَةً: adkaansho iyo xoog, iyagoo ku arka dhib iyo culays.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu la amrayaa mu'miniinta (kuwa rumeeyay Allaah iyo Rasuulkiisa oo ku camal fashay sharcigiisa) inay la dagaallamaan gaalada kuwa ugu dhow xagga guryahooda iyo dhulkooda, ka dibna kuwa ka xiga. Sababta oo ah khatarta ay ka geystaan ayaa ka weyn inta kale, maxaa yeelay waxay ku dhow yihiin dhulka Islaamka, waxayna u dhow yihiin inay waxyeello gaadhsiiyaan.

Sidoo kale wuxuu ku amrayaa inay gaalada ku arkaan adkaansho iyo xoog iyaga ka muuqda, si ay uga cabsadaan oo ay uga fogaadaan inay waxyeello ku sameeyaan. Tani waxay ka mid tahay diinta Islaamka, ma aha in lala dagaallamo dadka aan la dagaallamin, laakiin waa in la diyaariyo xoogga lagu cabsi geliyo cadowga.

Ugu dambayntii wuxuu ku digayaa oo ku ogeysiinayaa in Allaah la jiro kuwa dhawrsada (kuwa ka dhawrsada xaaraamka oo ku camal fala waajibka), isagoo u gargaaraya oo u taageeraya, sidaa darteed nasiibka iyo guushu waxay u sugnaan doonaan kuwa dhawrsada.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Islaamku waa diin dhawrista nabadda, laakiin wuxuu farayaa dagaalka difaaca ah si loo ilaaliyo diinta iyo dadka, isagoo uga bilaabaya kuwa ugu khatarta badan.
2. Mu'miinku waa inuu ahaado mid xoog badan oo adag marka laga hadlayo cadowga, si uu uga ilaaliyo naftiisa iyo diintiisa, ma aha mid jilicsan oo daciif ah.
3. Gargaarka Allaah wuxuu la socdaa kuwa dhawrsada, oo ah kuwa ka fogaada waxa Allaah xaaraam ka dhigay oo ku camal fala waxa uu faray, sidaa darteed waa inay ku dadaalaan dhawrsashada si ay u helaan gargaarka Ilaahay.