سورت توبه — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• فَسِيحُوا: خپلواکه سفر وکړئ، ګرځئ.
• مُعْجِزِي اللهِ: د الله له عذابه د تېښتې او خلاصون توان لرونکي.
• مُخْزِي: رسوا کوونکی، ذلیله کوونکی.

د آیت تفسیر:

ای مشرکانو! تاسو ته ویل کیږي چې په ځمکه کې څلور میاشتې ازادانه ګرځئ او هر چیرته چې غواړئ لاړ شئ، ځکه چې دا ستاسو لپاره د مودې مهلت دی. خو پوه شئ چې تاسو د الله له عذابه د تېښتې توان نه لرئ، او الله به تاسو ته د خپل کفر په سزا کې ذلت او رسوایی درکړي. دا فرمان هغو مشرکانو ته دی چې له مسلمانانو سره یې تړون نه و تړلی، یا یې تړون مات کړی و، یا یې تړون بې وخته و. د هغو کسانو لپاره چې تړون یې محدوده موده درلوده، د دوی تړون به تر خپلې مودې پورې بشپړ وي، حتی که له څلورو میاشتو ډېر وي. خو هغه څوک چې تړون یې له څلورو میاشتو کم و، د هغه موده به څلورو میاشتو ته پورته کېږي. د دې مودې له پای ته رسېدو وروسته، دوی به د الله او د هغه د رسول دښمنان وي، چې هر چیرته وموندل شي به ونیول شي او ووژل شي، مګر دا چې توبه وباسي او اسلام قبول کړي. دا مهلت د حج اکبر له ورځې (د لسمې ذي الحجې) څخه پیل کیږي. الله تعالی دوی ته خبر ورکوي چې دوی به د ده له عذابه خلاص نشي، او هغه به کافرانو ته په دنیا کې د وژل کېدو او بندي کېدو له لارې ذلت او رسوایی ورکړي، او په آخرت کې به دوی ته د جهنم عذاب وي.

فايدې:

• دا آیت د الله تعالی رحمت او عدل ښیي، چې دښمنانو ته یې د توبې او بېرته راګرځېدو لپاره مهلت ورکړ، ترڅو دوی ته د حق د منلو فرصت ورکړي.
• په دې آیت کې د الله د قدرت او عظمت یادونه ده، چې هیڅوک د هغه له عذابه نشي تېښته کولی، نو انسان باید له الله ووېرېږي او د هغه له احکامو سرغړونه ونه کړي.
• دا آیت مسلمانانو ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې الله به د کافرانو ذلت او رسوایی په دنیا او آخرت کې راولي، نو دوی باید په خپل دین ټینګ پاتې شي او د الله له مرستې ناهیلی نشي.
• په دې آیت کې د تړون د وفا درس دی، چې که له چا سره تړون وشي، باید تر خپلې مودې پورې ورته درناوی وشي، او دا د اسلام د عدالت او اخلاقو ښکارندوی دی.