سوره توبه — آیه 9

معانی کلمات:

• اشْتَرَوْا: خریدند، معاوضه کردند و برگزیدند.
• ثَمَنًا قَلِیلًا: بهای اندک و ناچیز (متاع دنیا).
• فَصَدُّوا: پس بازداشتند و منع کردند (خود و دیگران را).
• سَاءَ: بد و زشت بود.

تفسیر آیه:

این گروه (که در آیات پیشین سخن از آنان بود) آیات روشن خداوند را که شامل نشانههای توحید و احکام الهی و پیمانهای شرعی است، با بهایی اندک و ناچیز از متاع دنیا معاوضه کردند. آنان در برابر ترک حق و زیر پا گذاشتن عهدها، بهرههایی ناچیز از لذتهای زودگذر دنیا به دست آوردند و این معامله را برگزیدند. سپس در پی این گمراهی، هم خود از راه راست بازماندند و هم دیگران را از ورود به دین خدا و راه هدایت بازداشتند. آنان با این کار، مانع هدایت جویان شدند و راه حق را برای مردم ناشناخته و دشوار جلوه دادند. به راستی که عملشان بسیار زشت و نکوهیده بود؛ زیرا ایمان را به کفر فروختند و آخرت را به دنیا بدل کردند و این بدترین معاملهای است که انسان میتواند انجام دهد.

فواید و پیامهای آیه:

• ارزش ایمان و آیات الهی فراتر از تمام دنیا و آنچه در آن است میباشد؛ پس نباید آن را با متاع ناچیز دنیا معاوضه کرد.
• دنیا و لذتهای آن در برابر حق، اندک و بیارزش است و عاقل کسی است که باقی را بر فانی ترجیح دهد.
• گمراه کردن دیگران و جلوگیری از هدایت آنان، از بزرگترین گناهان است و عاقبت آن، بدی و نکوهش الهی است.
• انسان باید در انتخابهای خود هوشیار باشد و بداند که هر معاملهای با خداوند، سود حقیقی را به همراه دارد و خسران واقعی در ترک راه اوست.
• این آیه هشداری است برای همه مؤمنان که هرگز به خاطر منافع مادی، از اصول دین و پیمانهای الهی دست نکشند و راه هدایت را برای دیگران هموار سازند، نه اینکه مانع آن شوند.