Surah At-Tawbah — Aya 9

Ma’anonin Kalmomin:

• اشْتَرَوْا: Sun sayi, wato sun musanya.
• بِآيَاتِ اللَّهِ: Da ayoyin Allah, wato littafinsa da hukunce-hukuncensa.
• ثَمَنًا قَلِيلًا: Kuɗi kaɗan, wato dukiyar duniya maras daraja.
• فَصَدُّوا عَن سَبِيلِهِ: Sai suka hana (mutane) daga hanyarsa, wato addinin Musulunci.
• سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ: Munana abin da suka kasance suna aikatawa.

Fassarar Ayar:

Waɗannan mutane sun musanya ayoyin Allah da abin duniya maras kima, wato sun bar bin gaskiya da alkawuran da suka ɗauka domin su sami wasu buƙatun duniya da sha’awoyinsu. Sun sayi kafirci da imani, kuma sun hana kansu da sauran mutane shiga hanyar Allah (Musulunci). Lalle ne abin da suke aikatawa ya munana sosai, domin sun bar abin da yake alheri a gare su a lahira, suka zaɓi abin da yake halaka.

Fa’idodin Darasi:

1. Mun san cewa musanya ayoyin Allah da dukiyar duniya babban hasara ne, domin dukiyar duniya ba ta wuce darajar abin da za su rasa na rahama da aljanna.
2. Hana mutane shiga addinin Allah babban laifi ne da ke jawo fushin Allah, kuma yana nuna munin zuciyar mai yin hakan.
3. Ayar tana koya mana cewa mu riƙe imaninmu da darajarsa fiye da duk wani abin duniya, kuma kada mu sayar da addininmu don buƙatun duniya.
4. Tana tunatar da mu cewa Allah yana lura da dukan ayyukanmu, kuma munana ayyuka ba su ɓuya a gare shi ba, don haka mu yi taka tsantsan a cikin abin da muke aikatawa.