Surja El-Lejl — Ajet 7

Kuptimi i fjalëve:

• fesenu-jessiruhu: Ne do t'ia lehtësojmë atij rrugën.
• lil-jusrâ: për punën e mirë dhe të lehtë (rrugën e së mirës).

Tefsiri i ajetit:

Kjo pjesë e ajetit fisnik vjen si vazhdim i një betimi të madh që Allahu i Lartësuar e bëri në fillim të sures, ku Ai u betua për natën, ditën, krijimin e mashkullit dhe femrës, se veprat e njerëzve janë të ndryshme. Pastaj Allahu i Lartësuar na tregon se për atë që jep nga pasuria e tij, i frikësohet Allahut në atë dhënie, dhe dëshmon të vërtetën e "La ilahe il-lall-llah" me atë që ajo përfshin nga besimi në Njëshmërinë e Allahut, në ringjalljen dhe shpërblimin, atij Ne do t'ia lehtësojmë rrugën drejt së mirës dhe do ta udhëzojmë në punët e mira. Do t'ia bëjmë të lehtë atij kryerjen e veprave të mira, si namazi, zeqati, agjërimi dhe të gjitha format e devotshmërisë, dhe do t'ia lehtësojmë atij rrugët e mirësisë në këtë botë dhe në botën tjetër. Ky është premtimi i Allahut për robin e Tij që përpiqet për të mirën, se Ai do t'ia lehtësojë atij çdo punë të mirë dhe do ta ruajë nga vështirësitë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Kjo na mëson se Allahu i Lartësuar i përgjigjet robit sipas qëllimit dhe përpjekjes së tij; kushdo që kërkon të mirën, Allahu ia lehtëson rrugët drejt saj.
2. Ajeti na nxit të japim nga pasuria jonë dhe t'i frikësohemi Allahut në çdo veprim, sepse kjo është shkak për lehtësimin e punëve tona.
3. Na mëson se besimi i vërtetë nuk është vetëm me fjalë, por shoqërohet me vepra të mira dhe dhënie për hir të Allahut.
4. Ajeti na jep shpresë të madhe, sepse Allahu i Lartësuar nuk na lë vetëm në përpjekjet tona, por Ai na udhëzon dhe na lehtëson rrugën drejt së mirës.
5. Na tregon se lehtësimi në jetë nuk vjen nga pasuria apo pozita, por nga devotshmëria dhe veprat e mira që i afrojnë njeriun te Zoti i tij.