Surja El-Lejl — Ajet 8

Kuptimet e fjalëve:

• بَخِلَ: u bë koprac, nuk e shpenzoi pasurinë në atë që i ka urdhëruar Zoti.
• وَاسْتَغْنَى: u ndje i vetëmjaftueshëm me pasurinë e vet dhe nuk iu lut Zotit për begati, duke u larguar nga varfëria shpirtërore ndaj Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet fisnik, Allahu i Lartësuar na tregon për fatin e atij që zgjedh rrugën e kopracisë dhe të mendjemadhësisë. Ai që është koprac me pasurinë e vet, nuk e jep atë në rrugët e mirësisë dhe të devotshmërisë, dhe ndihet i vetëmjaftueshëm me atë që ka, duke u larguar nga Zoti i tij dhe duke mos iu lutur Atij për begati e mëshirë. Ai mendon se pasuria e tij e bën të pavarur nga Zoti, dhe kështu i kthen shpinën bindjes ndaj Tij. Për këtë njeri, Allahu do t'ia lehtësojë rrugët e vështirësive dhe të shkatërrimit, dhe pasuria e tij nuk do t'i bëjë dobi atij kur të hidhet në zjarr, sepse ai nuk e përdori atë në atë që e kënaq Zotin e tij.

Përfitimet nga Ajeti:

• Kopracia dhe ndjenja e vetëmjaftueshmërisë nga Allahu janë cilësi të qortuara që e largojnë robin nga mëshira e Zotit të tij.
• Pasuria nuk është qëllim në vetvete, por është mjet për t'iu afruar Allahut dhe për të ndihmuar të tjerët.
• Ai që i kthen shpinën Zotit dhe mbështetet vetëm te pasuria e tij, do të përfundojë në humbje, ndërsa ai që është bujar dhe i përulur ndaj Zotit të tij, do të gjejë lumturinë në të dy jetët.
• Islami na mëson ekuilibrin mes shfrytëzimit të mirë të pasurisë dhe varësisë shpirtërore nga Allahu, duke na bërë të kuptojmë se bujaria dhe lutja ndaj Zotit janë çelësat e suksesit.