Surat Al-Bayyinah — Ayat 2

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَسُولٌ (rosuulun): utusan, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.
• يَتْلُو (yatluu): maca, ngucapake kanthi runtut.
• صُحُفًا (shuhufan): lembaran-lembaran utawa kitab-kitab.
• مُّطَهَّرَةً (muthahharatan): kang wis diresiki, suci saka samubarang kang ora bener.

2) Jlentrehaning ayat:

Ayat iki isih gegandhengan karo ayat sadurunge, yaiku bab "bukti kang cetha" (al-bayyinah) kang bakal teka marang wong-wong kafir ahli kitab lan wong musyrik. Bukti kang cetha iku ora liya yaiku utusan saka Allah, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.

Panjenengane diutus dening Allah kanggo maca lembaran-lembaran kang wis diresiki lan disucikake. Lembaran-lembaran iku isine pangandikaning Allah, yaiku Al-Qur'an. Diresiki saka samubarang kang bathil, goroh, lan ora bener. Dadi, apa kang diwaca dening Rasulullah ﷺ iku dudu tulisan gaweyane manungsa, nanging wahyu kang sejati saka Allah.

Sanajan Nabi Muhammad ﷺ iku wong kang ora bisa maca lan nulis (ummi), nanging panjenengane bisa maca isine lembaran-lembaran suci iku kanthi hafalan saka atine, amarga iku kabeh saka pitulungane Allah. Iki dadi bukti yen Al-Qur'an iku pancen saka Allah, dudu gawene manungsa.

Dadi, ayat iki negesake yen bukti kang cetha iku wujude Rasulullah ﷺ kang ngasta Al-Qur'an, kitab kang suci lan resik, kang dadi pituduh kanggo kabeh manungsa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kitab kang suci lan resik, mula kita kudu ngajeni lan njaga kesuciane, ora mung saka tulisan lan wujude, nanging uga saka cara kita maca lan ngamalke.
• Nabi Muhammad ﷺ iku utusan Allah kang sejati, lan dadi bukti kang cetha kanggo kabeh manungsa. Kita kudu ngetutake tuntunane kanthi tresna lan taat.
• Al-Qur'an iku wahyu saka Allah, dudu karangane manungsa. Mula kita kudu yakin lan ora mangu-mangu marang isine.
• Sanajan Nabi ﷺ iku ummi, nanging panjenengane bisa ngasta kitab kang paling mulya. Iki nuduhake yen kaluhuran iku ora mung saka kepinteran maca-tulis, nanging saka iman lan taqwa marang Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro-lorone iku dadi pituduh kanggo urip kang bener lan dadi dalan kanggo mlebu swarga.
• Kita kudu syukur amarga wis diutus Rasulullah ﷺ lan diturunake Al-Qur'an minangka pepadhang ing alam donya iki.