Surja El-Bejjine — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• "Rasulun min Allah": I dërguar nga Allahu, pra Profeti Muhamed ﷺ.
• "Yetlu": Lexon, reciton, e përcjell me zë.
• "Suhufan": Fletë të shkruara, libra të shenjtë.
• "Mutahharah": Të pastruara nga çdo e metë, gënjeshtër dhe të metë.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet sqaron se "prova e qartë" (el-bejjine) që përmendet në ajetin e parë është një i dërguar nga Allahu, pra Muhamedi ﷺ, i cili lexon e përcjell fletë të shenjta e të pastra. Këto fletë janë Kurani Famëlartë, i cili është i ruajtur nga çdo ndryshim, shtrembërim apo gënjeshtër. Ai ﷺ e lexonte atë nga zemra e tij e pastër, edhe pse ishte analfabet, sepse Allahu ia mësoi atij përmes shpalljes. Këto fletë të pastra përmbajnë udhëzime të drejta dhe ligje të urta, dhe ato nuk i prek askush përveç të pastërve nga besimtarët. Pra, ardhja e këtij të dërguari me këtë libër të shenjtë është dëshmia më e madhe dhe prova më e qartë për njerëzimin.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se Kurani është libër i pastër dhe i ruajtur nga Allahu, dhe se ai është burimi i vetëm i udhëzimit të vërtetë.
2. Na tregon se Profeti Muhamed ﷺ është i dërguari i vërtetë nga Allahu, dhe se mrekullia e tij më e madhe është Kurani, të cilin e solli edhe pse ishte analfabet – kjo është dëshmi se ai nuk e ka shkruar vetë, por ia ka shpallur Allahu.
3. Na nxit të pastrojmë zemrat dhe mendjet tona kur dëgjojmë Kuranin, që të përfitojmë nga drita e tij dhe të jetojmë sipas udhëzimeve të tij.
4. Tregon se pastërtia shpirtërore dhe fizike është e rëndësishme në Islam, sepse Kurani është libër i pastër që kërkon respekt dhe nderim të lartë.