Sura Yunus — Werset 17

Znaczenie słów:

• افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا – wymyślił kłamstwo przeciwko Bogu, przypisując Mu to, czego nie powiedział, jak np. twierdzenie, że ma wspólnika lub dziecko.
• كَذَّبَ بِآيَاتِهِ – zaprzeczył Jego znakom i dowodom, czyli odrzucił proroctwo Muhammada (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo) oraz to, co zostało mu objawione.
• لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ – nie osiągną sukcesu i zbawienia ci, którzy popełniają ciężkie grzechy, zwłaszcza ci, którzy trwają w niewierze i kłamstwie przeciwko Bogu.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Nie ma nikogo bardziej niesprawiedliwego i bardziej krzywdzącego samego siebie niż ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Bogu – przypisując Mu to, czego On nie powiedział, jak twierdzenie, że ma wspólnika w panowaniu lub dziecko – albo ten, kto zaprzecza Jego znakom i odrzuca posłannictwo Jego proroków, zwłaszcza proroctwo Muhammada (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo) i to, z czym został wysłany.

Taki człowiek łączy w sobie dwa najcięższe przewinienia: z jednej strony kłamie na Boga, z drugiej – odrzuca prawdę, którą On objawił. Jest to szczyt niesprawiedliwości, ponieważ niesprawiedliwość wobec ludzi jest wielkim grzechem, ale niesprawiedliwość wobec Boga – przez przypisywanie Mu fałszu – jest jeszcze większa.

Następnie Bóg zapewnia, że tacy ludzie nie osiągną pomyślności ani w tym życiu, ani w życiu ostatecznym. Nie odniosą sukcesu, nie zbawią się, a ich wysiłki pójdą na marne. Ich koniec to zguba i kara, ponieważ Bóg nie pozostawia bez odpowiedzi tych, którzy przekraczają Jego granice i trwają w grzechu.

Korzyści i wnioski płynące z tej wersetu:

1. Ostrzeżenie przed kłamstwem na Boga – werset ten uczy nas, że przypisywanie Bogu tego, czego nie powiedział, jest najcięższą formą niesprawiedliwości. Dlatego muzułmanin musi być ostrożny w tym, co mówi o religii, i nie wypowiadać się bez wiedzy.
2. Wielkość prawdy i konieczność jej przyjęcia – zaprzeczanie znakom Boga i odrzucanie Jego posłańców jest drogą do zguby. Człowiek powinien otworzyć serce na prawdę i przyjąć ją z pokorą, zamiast ją odrzucać z pychą.
3. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie pozostawia grzeszników bez kary, a Jego obietnica, że nie odnoszą oni sukcesu, jest gwarancją, że dobro zawsze zwycięża, a zło ponosi klęskę.
4. Zachęta do refleksji – werset ten skłania człowieka do zastanowienia się nad swoim postępowaniem: czy przypadkiem nie jest jednym z tych, którzy wymyślają kłamstwa na Boga lub odrzucają Jego znaki? Taka refleksja prowadzi do skruchy i powrotu na prostą drogę.
5. Nadzieja dla wierzących – skoro grzesznicy nie osiągną pomyślności, to ci, którzy wierzą i czynią dobro, z pewnością ją osiągną. To umacnia serca wierzących i dodaje im siły do wytrwania w prawdzie.